De 20!

Gisteren goed gerust. En samen met William nog ‘n kort loopje…toen nog in de zon.

Vandaag zag ‘t weer er veel slechter uit. Vooral William maakte zich daar zorgen over.
Ik had wel andere dingen aan mijn hoofd.

Iets voor 13u vertrokken we richting Kraainem. Van daaruit nam ik de metro.
William bleef nog wachten op zijn collega’s.

Dit jaar liep ik immers voor ‘t eerst voor KBC.
En maakte ik ook gebruik van het afgebakende stukje kleedkamer. Zo kon ik nog goed ingeduffeld de metro op richting Jubelpark.

Tegen 14u nog ‘n halve banaan (in Parijs had dit goed gewerkt ).
Rechtervoet had ik thuis al met Voltaren ingesmeerd. Rechterknie krijgt ‘n laagje reflexspray.
Dan op zoek naar een wc. ‘t Is ondertussen bijna 14u30. In de kleedkamer blijkt de file te lang. Dus pak ik maar alles bij mekaar en besluit buiten aan te schuiven. Helaas…ook hier ‘n grote file. Ik probeer nog wat plaatsjes te bedelen (ik start immers om 15u, wie in golf 2 of 3 start iets later). De tijd tikt verder weg. En het aantal personen voor mij, niet zo snel.
Als ik de Bolero hoor, besluit ik niet meer aan te schuiven. Ik kan de start toch niet missen ??!!

Ik haast me naar mijn startvak. “Mijn” maar iedereen met een borstnummer tussen 1500 en 10000 mag in dit vak. En ik heb nummer 4372.
Ik schuif nog wat naar voren en geraak ter hoogte van de groene balonnen (richttijd 1u45). Meer pushen durf ik niet.

Het startschot wordt gegeven. Tegen 15u06 (ik hoor zeggen: “nog 2min voor de volgende golf”) ga ik onder de bogen door. Plastiek regenzeil (van KBC) uit.
Mijn blaas is nog steeds vol. Tegen mijn gewoontes in kruip ik achter ‘t haagje en laat mijn broek zakken. Sorry…maar de nood was écht groot.

Zo sta ik natuurlijk weer wat meer achteraan als ik uiteindelijk (15u11’52″) over de matten – onderaan het Jubelpark – loop.
Gevolg is dat ik veel lopers moet voorbij steken. Maar die ‘boosheid’ helpt me meestal wel vooruit.

Hartslag zit al snel hoog; té hoog. Maar de benen zitten wel goed. En ik heb geen last van de rechtervoet.
Km 8 loop ik met linkervoet in ‘n plas. Shit! Als dit maar geen blaren oplevert (neen, blijkt achteraf).
Tussentijd iets voor km 10: 45’18″. Dit is snel – kan ik dit wel volhouden?
Km 10 loop ik enkele bekenden voorbij. En ook wat later passeer ik bekend volk.

Km 15 bevoorrading van Isostar. Door de opstopping, struikel ik bijna. Ik kan nog vloeken (sorry), dus de vechtlust is er nog.
Zelf laat ik de drankpost aan me voorbij gaan. Ik had zelf wat Aquarius Redblast mee. Al moet ik toegeven dat ik weer veel te weinig gedronken heb .

En dan de Tervurenlaan…. Ik kijk – bewust – niet op horloge naar hartslag, tijd of km/h. Hier moet ik ff door, net als alle andere 30000 lopers.
Pas als ik enkele km’s later over de finish loop, kijk ik terug op mijn horloge: 1u30′!
Wauw! Supercontent en nooit gedacht dat dit nieuwe PR erin zat.

Note: ook William verbeterde zijn tijd. Hij finishte in 1u50′.

De 20…”Let’s do it!”

Ik ben zeker nog niet bekomen van de zonneslag van afgelopen weekend? Zal ik tegen zondag voldoende uitgerust zijn?
Heb ik nog voldoende conditie van de trainingen voor de marathon?
En zal mijn rechtervoet ‘t houden?
Wie zal ‘t zeggen….?

Maar ik heb er zin in !
Dus ja! Ik sta zondag aan de start van de 20km van Brussel.

Van slag…

In tegenstelling tot de regenbuien van vandaag, hebben we de afgelopen dagen zeer zonnig weer gehad.
Schitterend weer om te sporten.

Zondagmorgen ging ik dan ook een uurtje lopen in zomerse kledij: topje, looprokje, zonnebril. ‘t Was tegen 10u30 dat ik startte. Dus pet en zonnecrème had ik achterwege gelaten.

Namiddag mee met William om te supporteren. Hij, Helen en Jan deden mee aan de Eizeren man: ‘n recreatieve duatlon. Nu had ik me wél ingesmeerd (beperkt). De zon brandde en veel schaduw aan de wisselzone was er niet.

‘s Avonds was de (eerste) schade te zien: Mijn topje van ‘s morgens was mooi afgetekend. En ook de achterzijde van mijn knieën hadden de volle laag gehad.

Maandag: last van de maag, moe, hoofdpijn.
En ook gisteren had ik het fut niet om te gaan werken.
‘s Avonds naar de huisarts: zij bevestigde dat ik ‘n zonneslag had … zoals meerderen afgelopen weekend.

Vandaag slechts ‘n half dagje werken, en dit was genoeg. Ik hoop straks nog ‘n kort loopje te doen…mét pet, maar deze keer tegen de regen.

De 20…nog 1 week

Volgende week zondag is het de 20km van Brussel.
In 2006 liep ik voor de 1e keer mee… De 20km was de nieuwe uitdaging bij William op ‘t werk (ondertussen ook al ‘n traditie). Ik wou wel meetrainen. Maar trainen en dan zelf niet meedoen….dus schreef William mij ook in.
Die 20km ging goed (1u46′) en ik had de smaak voor de lange afstand te pakken.

In 2007 liep ik onder de 1u40′ waardoor de volgende stap de marathon was (cfr. marathon Brussel).

In 2008 deed ik niet mee.
‘t Blijft een van de moeilijkste beslissingen…maar fysiek én mentaal zat ‘t niet goed waardoor ik vrijdags de knoop doorhakte om niet deel te nemen.

Vorig jaar zag het er niet goed uit.
Na de marathon van Antwerpen had ik immers last aan de knie. Ik had maximaal 17,8km getraind mét pijn. Maar ik wou toch meedoen.
Ik zou er – samen met loopmaat Peter – een training van maken tegen 12km/h. Uiteindelijk ging ‘t vlot, genoot ik en liep ik mijn beste tijd.
Met wel manken nadien .

En dit jaar?
De rechterhiel blijft stijf. Mijn langste duurloop was 17km. En mentaal zit ‘t zeker nog niet goed.
‘t Zal geen toptijd worden, maar lopen voor de fun. Alhoewel de organisatie dit jaar er ook niet goed uitziet met boxen van 10000 deelnemers tegelijkertijd.

Nog enkele dagen om te ‘bezinnen’. Want zoals ‘n kameraad me zei in 2008: je mag echt niet tot de dag zelf wachten om je beslissing te nemen.

Personal records

Ik was bij de start van deze blog aan ‘t twijfelen of ik ze er zou opzetten….
Uiteindelijk lijkt ‘t me wel ‘n leuk idee.

Je vindt het lijstje “Mijn PR” dus in de rechtermarge onder “Mijn marathons”.
Ik heb me bewust beperkt tot de langere afstanden.

Het is immers al ‘n tijdje geleden dat ik nog wedstrijden liep op de kortere afstand.
Ik heb me nu gefocust op de marathon. Ook de komende maand(en) zullen er dus niet veel wedstrijden gelopen worden, tenzij ze passen binnen de voorbereiding van de volgende marathon.

Steken

Het is echt jaren geleden dat ik er nog last van had: steken in de zij.
Deze week al 2 keer: dinsdagochtend en vanavond tijdens de intervaltraining.

Steeds steken aan de rechterzijde die je bijna ‘vragen’ om te stoppen of zowieso het tempo te minder.
Note: het tempo ligt dan – zeker dinsdagochtend – zelfs niet hoog.

Wat rondsurfen… (googlen) naar “Steken in de zij”:

• Zwanger? Neen!


• Pas gegeten? Neen, zeker 3u geleden dat ik nog ‘n koekje at.


• Lucht in de darmen? Tja… vanmiddag me nog ‘ns gewaagd aan de spagetti op het werk. Niet goed dus!


• Lichamelijke vermoeidheid? Morgen is ‘n (loop)rustdag.

Vooral opgelucht als ik lees “Steken in de zij zijn niet gevaarlijk, alleen onprettig”.
Alsof we dat nog niet wisten….

Op eigen risico

Wij wonen op zo’n km van Bertembos. Zalig om te lopen…
Al moet ik toegeven dat ikzelf eerder ‘n asfaltloper ben.
Maar ik ben niet de enige loper in dit gezin: William en Maarten wilden gisteren ‘n klein toertje lopen in het bos.

Ondanks de berichten in de pers en het waarschuwingsbord, liepen ze toch in de gevarenzone.
Een 150m voorbij het waarschuwingsbord was de buizerd ook effectief daar en vloog rakelings boven hun hoofden. Enkele rondjes, en daar was hij terug.
William en Maarten namen beiden een stok en met deze in de hand liepen ze dan maar snel het bos uit.

Ook vanavond kwamen Maarten en ik nog ‘n loper tegen die, samen met zijn hond, in het bos ging lopen. We hebben hem gewaarschuwd….

Soorten trainingen

De meesten kennen ze wel: ‘n recuperatieloopje, ‘n lange trage duurloop, de extensieve en de intensieve duurloop, heuveltrainingen, intervaltrainingen, …

Maar ongetwijfeld herkennen jullie ook…

• het mentale loopje: grenzen verleggen – voor mij meestal de langste duurloop voor de marathon; alleen
• het vetloopje: als de weegschaal toch weer enkele kilootjes meer aangeeft
• het uit-zweet-loopje: de avond voordien te laat in bed en/of teveel gedronken. Dat is uitzweten!
• het hoofdje-leeg-maken loopje: wanneer er andere dingen tegensteken, kan ‘n loopje zo’n deugd doen
• het uitloopje: na ‘n wedstrijd. En als je diep bent moeten gaan; dan voel je de spiertjes dan al héél goed
• …

Vandaag was ‘t een zomergevoel-loopje: zalig lopen in ‘t zonneke .

Nadien rijd ik naar Diegem waar onze jongens voetbaltornooi U15 hebben.
Ik pik nog 3 wedstrijden mee, waaronder de finale.

H.O. Veltem wint met 5-2 van K.F.C. Meise en wordt zo winnaar van dit tormooi!
Een mooiere afsluiter van dit voetbalseizoen hadden we niet kunnen bedenken.

Rechtervoet

Tijdens de marathon van Parijs kreeg ik na 6km een pijnscheut in rechtervoet. Wat betekent dit nu?

Na ‘n 2-tal weken (en nog niet gelopen sinds marathon) naar de huisarts. Zij stelde vast dat de pees onderkant rechtervoet ontstoken was (fascütis plantaris) . Maar ik mocht lopen.

Enkele dagen later, een 1e rustig loopje. Na 1km krijg ik ‘n pijnscheut, vergelijkbaar met deze tijdens de marathon. Tranen in de ogen, twijfel om te stoppen…maar loop verder. Geen pijn meer tijdens de rest van het loopje, maar de rechterhiel voelt wel stijf aan.

Het gekende ‘zwarte gat’ na de marathon lijkt een ‘zwarte tunnel’ te worden .

Twee dagen later een 2e poging. Opnieuw voel ik iets na +/- 1km: alsof er ‘n beentje in mijn voet niet goed zit.
‘s Avonds naar trainer (en sportarts) Peter Vervoort: pees is niet meer ontstoken, maar blijkt dat er inderdaad 2 beentjes in mijn voet niet juist zitten. Dit wordt direct gecorrigeerd. Ik mag 2 dagen niet lopen. Als ik ‘s zondags pijn zou voelen tijdens het lopen, moet ik botscan laten nemen. Want mogelijks is er een stressfractuur.

Maar tijdens mijn loopje ‘s zondags voel ik geen pijn, enkel diezelfde stijve hiel. En daardoor ben ik er nog niet helemaal gerust in.

Ondertussen zijn we weer bijna 2 weken verder, neem ik geen ontstekingsremmers meer en worden de trainingen terug opgebouwd. De hiel blijft nog steeds stijf aanvoelen.

Afwachten dus…of ik binnen 2 weken aan de start van de 20km van Brussel zal staan.

Puzzelen

Het is niet steeds makkelijk om de training in de planning te passen… Gisteren bijvoorbeeld. Het zou een drukke dag worden op het werk: geen tijd voor een middagloopje, en ‘s avonds zouden we nog iets eten in ‘t Antwerpse na onze ‘studiereis’. En nadien nog gaan lopen, zag ik écht niet zitten.

Dus werd de wekker iets vroeger gezet zodat ik rond 6u35 aan mijn ochtendloopje kon beginnen. ‘t Was frisjes en stillekes. Maar na ‘n tijdje zie je al wat meer beweging op straat: mensen die aan de bushalte wachten, kinderen die met de fiets naar school vertrekken, …

Tegen 7u15 bel ik toch even naar huis: William is in het buitenland, dus moeten de jongens alleen opstaan, eten en naar de bus vertrekken. Maar ‘t lukte: ze waren zelfs vroeger dan anders aan de bushalte .