Toen bleek dat de hiel ‘n iets grotere blessure was dan eerst gedacht en de marathon van Amsterdam hierdoor in het gedrag kwam, had ik me voorgenomen me niet te snel meer in te schrijven voor een volgende marathon.
Bovendien wou ik eerst wat aan mijn snelheid op de kortere afstanden werken en in functie van die tijden beslissen of ik een voorjaarsmarathon zou lopen…
Maar veel wedstrijden heb ik nog niet gelopen
.
‘t Begon af en toe te kriebelen,
andere dagen zag ik ‘t niet zitten…want als ik geen echt concreet doel heb, kan ik me iets minder goed motiveren.
Dus was ‘t wikken en wegen:
toch ‘n voorjaarsmarathon, ongeacht de resultaten van kortere wedstrijden en gewoon genieten van nog ‘ns ‘n marathon te lopen
of laten we de voorjaarsmarathon aan ons voorbij gaan en gaat de volledige focus naar de najaarsmarathon met oog op een persoonlijk record?
‘t Risico is dan wel dat de druk voor die marathon wat te groot wordt (ik ken mezelf toch al ‘n beetje
).
Ik ben ‘n planner en wachten tot ‘t laatste (?) moment is voor mij dus geen goed idee.
‘t Belangrijkste was vooral dat ik ‘n beslissing nam, merkte ik.
Nog even afgetoetst met William, en met mijn trainer:
ja hoor, we doen terug ‘n voorjaarsmarathon!
Zondag 10 april sta ik aan de start van de marathon van Rotterdam.
Het aftellen kan beginnen
!

