Nog 3 maanden

Normaal schrijf ik me in 3 maanden voor de marathon.
Nu is het al een tijdje geleden dat ik me inschreef voor de marathon van Frankfurt.
Ondertussen heb ik wat wedstrijdjes kunnen afwerken en op snelheid kunnen trainen en dit gaat goed .

Maar die 3 maanden blijven voor mij toch dé start van de marathonvoorbereiding.
Dit wordt bevestigd in mijn trainingen: maandag staat er een eerste duurloop van 2u op het programma .
Ik kijk er naar uit terug wat langer te lopen!

Om je een idee te geven van de sfeer in Frankfurt; de aankomst in de Festhalle: kijk ‘ns naar ‘t filmpje.

Kermisloop Baal

De lactaattest was goed; de beste tot nu toe.
De boodschap ‘Think positive’ lukte dus wel .

En de boodschap ‘Ge moogt wel ‘ns afzien’ die ik vorige week van de trainer meekreeg, hield ik in gedachte als we richting Baal reden.
We hebben de Kermisloop al een paar keer gelopen. Een vlak, snel parcours: rondjes van 2,5km.
Vooral de wolkbreuk bij een van de edities (2006, denk ik) zullen we nooit vergeten…

In 2007 liep ik er de laatste keer: 10km in 45′O5″. Het was een van mijn eerste wedstrijden die ik sneller dan 13km/h liep.
Vandaag wou ik graag 14km/h lopen…

Toegekomen, zag ik Els Rens en trainer Gilles. Regelmatig een babbeltje gedaan. Ook wat volk van Veltem, en collega Freddy waren van de partij.

William koos voor de 5km; voldoende voor zijn 1/8 triatlon volgende week in Eupen. Hij startte om 19u. Hij finishte in 23’30″ voor de 5km (nieuw PR!).
Nadien had ik nog net tijd om me om te kleden. Slechts 500m opgewarmd .

Start voor de 10km om 19u45. Ik had een autolap ingesteld per km. 1e km 4’02″…Oei, weer te snel gestart…dus liet ik me na een km wat terugzakken. Zo had ik wel net een dame achter me…de zesde.
En niet onbelangrijk, want er waren voor de dames geldprijzen voor de eerste vijf.
William had me al verwittigd dat er een stukje wind op kop was. “Probeer dan maar bij een groepje aan te sluiten.” Tja…dat moet er net een groepje zijn. En de zesde dame bleef in mijn gat hangen .

De derde ronde, net bij ‘t stuk wind op kop, kwamer er 2 heren voorbij. Ik probeerde aan te pikken. Voor hen meer dan OK .
Ze hebben me dan verder gehaasd tot aan de finish. Merci Wim en Rudi!

Ik finishte zo als 5e dame (en ongeveer een halve minuut voor de 6e) in een tijd van 41’24″ voor 9,98km (tijd en afstand op mijn Garmin).
‘t Was dus even afzien maar supercontent! Een nieuw PR!
En als extraatje een geldprijs (5e dame) en een zacht dekentje (3e dame Veteraan A).

Think positive

Gisteren nog eens naar Kessel voor testje bij de trainer.
“Benieuwd wat ik mag verwachten“, zei ik als ik binnenkwam. “Think positive“, antwoordde Peter. “Je denkt dat je ‘t niet kan en dan loop je je beste tijd op de wedstrijd…“
Tja… ik kan wel in de redenering komen, maar je voélt je niet steeds even goed hé.

Soit, met de instelling “think positive” startte ik dus aan mijn test.

“16km/h moet zeker kunnen“, hoorde ik de trainer zeggen. “????!!!” en keek verbaasd in zijn richting. Maar de boodschap was niet voor mij.

Peter kon het niet laten me even te plagen en kwam enkele minuten later bij mij staan en zei “18km/h voor jou hé“. “In my dreams…“, antwoordde ik. “Nachtmerrie “, kreeg ik als tegenantwoord.

Het zal er wel voor gezorgd hebben dat ik iets meer ontspannen liep. Want voor zo’n test is er toch altijd wat stress.
Na een half uurtje had ik mijn 5 minuten à 14,4km/h afgewerkt en dacht dat het erop zat.
Nee hoor, ik mocht (lees: moest) toch nog proberen aan de 15,3km/h.
Na een goede minuut een noodkreet “Peter!“.
Ik kreeg een tweede boodschap: “Ge moogt wel ‘ns afzien ” en mocht nog even verder lopen.

Enkele dagen wachten op de resultaten van de test die er op eerste zicht (zeer) goed uitzag.
En dan kunnen we stilaan starten aan de marathonvoorbereiding .

In mijn planning staat ondertussen ook de halve marathon van Eindhoven genoteerd: om 3 weken voor de marathon van Frankfurt eens te zien waar we dan staan.

10 mijl Glabbeek

Ik heb getwijfeld of ik wel zou meelopen, gezien de allergie.
Maar je mag je beslissing niet uitstellen tot de laatste dag hé. Dus besliste ik donderdag om toch mee te doen.

Ik liep al meerdere keren in Glabbeek:
De eerste keren in 2007, in voorbereiding van mijn eerste marathon. Het was tegen de 30°, schat ik. Achteraf gezien niet echt verantwoord.
In 2008 en 2009 liep ik er nog. Ik liep er net geen 13km/h en hiermee springt deze – in negatieve zin – er tussenuit. En dit wou ik graag eens goedmaken…

Vorig jaar kon ik omwille van mijn blessure aan de rechtervoet niet meedoen. En dit jaar…afwachten hoeveel last ik heb van de allergie.

De wedstrijd is pas om 17u30. Laat…maar ik vind ‘t toch té krap om mee te gaan met William naar Vilvoorde waar hij 1/8e triatlon doet.
Dus ben ik vanaf 12u op mijn gemak . De kids zijn er immers ook niet.

Iets voor 16u vertrek ik richting Glabbeek. Ik ben er net als de 5mijl start.
Ruim op tijd dus om me in te schrijven, babbeltje te doen en wat in te lopen.
Net voor de start zie ik William: hij is er dan toch geraakt .

Er zijn 3 rondes te lopen. En niet van ‘t minste.
We starten met ‘n 50-tal lopers, schat ik.
Ik loop al dadelijk in 2e positie bij de dames. De 1e blijft steeds in zicht. Als ik zo’n 700m verder aan de school passeer, roept William me toe dat ik maar enkele meters achter haar zit. Jaja,…maar ‘t is nog lang en ik weet (nog) niet hoe ‘t me zal afgaan.
Ondertussen is Kris (van ACKO) bij me komen lopen.
Na ‘n 3km komen we op ‘t onverharde stuk: lopen op zand met stenen, nadien door de boomgaard. Dit is mijn ding niet.
De 2e ronde als we terug aan dit stuk komen, zeg ik dan ook tegen Kris dat ik kapot ben. Ik zit dan ook te piepen. Maar merk dat Kris ‘t ook moeilijk heeft.
Vergeleken met de 1e ronde, lopen we in de boomgaard naar links, waardoor we nog een extra stukje op onverhard mogen lopen. En nadien krijgen we tegenwind…
Ik ben ‘blij’ als we terug op de asfalt lopen…
Bij de 2e passage in ‘t school is de afstand met de 1e dame iets groter geworden. Dat is nu mijn zorg niet: ik wil deze jogging gewoon goed uitlopen (lees: overleven). Ik ben dan ook blij met de supporters langs de kant. Blijkbaar toch wel meerderen die me kennen?
Op naar de 3e ronde, laatste keer ‘t moeilijk stuk in ‘t zand… Ik durf toch nog even naar mijn horloge te kijken en zie dat we de 13km gepasseerd zijn binnen ‘t uur (nipt). Maar we moeten nog door de boomgaard…en de wind tegen.
Terug op de asfalt probeer ik eruit te krijgen wat nog kan. De laatste 500m moet Kris afhaken (de asfalt bleek voor hem ‘t moeilijkste).
Ik finish in 1u13’30″ voor 16,23km (eigen tijd en afstand) als 2e dame.
Wreed afgezien, maar content dat ik op dit parcours eindelijk de kaap van de 13km/h heb overwonnen .

Wedstrijd of niet?

Zondag staat de 10mijl van Glabbeek op ‘t programma.
Lopen we mee of niet?

Sinds vrijdag neem ik medicatie voor de allergie.
En ‘s morgens begin ik de dag weer met ‘n ijzerpil.
De vermoeidheid is stilaan beter, maar de hoestbuien, heesheid, … is er zeker niet beter op geworden .

Ik màg lopen en heb mijn trainingen de voorbije dagen zo goed mogelijk proberen af te werken.
Maar zodra ik sneller loop dan 10,5km/h, word ik kortademig. Boven de 12km/h begin ik te piepen.
Echt comfortabel is dit dus niet…
Vandaar mijn twijfel: loop ik zondag mee of niet?

Gezien de klachten, schreef de dokter vandaag extra een puffer voor.
En gelukkig bevat mijn medicatie geen verboden stoffen (dit kan je checken op www.dopinglijn.be)

‘t Zal afwachten zijn wat dit geeft…maar ik wil het wel proberen.
Dus zal ik zondag toch aan de start staan van de 10mijl.
Waarschijnlijk wordt ‘t geen supertijd, maar dan weet ik tenminste hoe mijn lichaam reageert in wedstrijdverband in deze omstandigheden…

Allergie

Ik sukkel al een tijdje: snot, keelpijn, hoesten, vermoeidheid, jeukende of tranende ogen,…
Gezien de klachten in eerste instantie enkel in de week waren, werd de oorzaak bij de airco gezocht.
Testen op het werken (= momentopname) wezen evenwel niet in die richting.

Zondag liep ik nog mee in Machelen; zeker niets geforceerd. ‘s Avonds werd mijn keel precies dichtgesnoerd.
De rest van de week werd het enkel erger: niet veel stem meer, hoesten en kortademig.

Begin van de week ging ik naar de huisarts voor een bloedname. Vandaag bespraken we de resulten: ik blijk allergisch te zijn voor grassen .
Niet leuk, maar anderzijds wel ‘blij’ dat we ìets gevonden hebben…en waar iets kan aan gedaan worden.
We starten nu met medicatie en hopelijk voel ik me dan iets beter.

De 10mijl van Glabbeek volgende week staat dus onder voorbehoud…
En gelukkig valt de marathon van Frankfurt buiten het grasseizoen .