h1

Natuurloop Lier

januari 27, 2018

Vandaag trokken we nog eens naar Lier.
Het zou geen wedstrijd worden, maar een goede training.
Dat besliste ik woensdag: mijn 5km-loopje rond 12km/h ging moeilijk. Bovendien heel de week te weining geslapen en ongezond gegeten 😦 .

Bedoeling was de Natuurloop rond de 11km/h te lopen.
Ik had al even gepolst bij de mannen of er iemand een haasje zocht, maar geen reactie.

Iets over 12u vertrokken naar Lier. Ik was al vooringeschreven, Bart moest zich nog inschrijven. Hij zou de 10km lopen.

Bij de inschrijvingen zien we Jo. Hij zou rond de 6’/km (10km/h) lopen. Te traag. Eric en Chris zouden aan 5’/km (12km/h). Te snel. Eigen tempo dan maar?

Aan de start zag ik Wim. In de Running Mate Cup regelmatig loopmaatje (of haasje/over). Hij wou 5’12”/km lopen.
Ok, dat wil ik wel mee proberen.

Een beetje een drukte aan de start, dus even links op gras voorbijsteken om ons tempo te vinden.
De eerste 13 kilometers variëren rond 5’03” à 5’17” (volgens mijn Polar M430; volgend de Garmin van Wim wat trager). Aangenaam tempo om nog goed te babbelen.
Kilometer 13 lopen we op een langs stuk, langs de Nete met wind tegen.
Wim begint te versnellen en loopt de dames voorbij die al enkele kilometers voor ons lopen. We lopen onze eerste kilometer onder de 5’. “Even versnellingske dan is minder saai en sneller weg”, zegt Wim. Ok, dus drijven we het tempo op.

Ik denk dat hierdoor het competitiebeestje wakker werd… En elke dame voor me wordt een nieuw doel.
Klein incidentje rond kilometer 16: mijn sportbeha schiet los 😱. Nog nooit voorgehad. En is wat oncomfortabel…Dus al lopend probeer ik dit terug te fiksen. Ik zie ondertussen dat Wim al enkele meters achter mij loopt. Ik ga dus verder, op weg naar volgende ‘doel’.

Het tempo blijft stijgen, en ik haal nog enkele dames in.

Ik finish in 1u46’39” voor 21,2km (tijd en afstand gemeten met mijn Polar M430).
Bart staat me op te wachten aan de finish en neemt nog wat foto’s. Bekijk hier mijn finishfilmpje.
Hij liep zijn 10km rond de 57’. Officiële uitslagen nu ook beschikbaar.

Een leuke namiddag en fijn om de beentjes toch wat te laten versnellen 😄. Voldaan en niet zo moe.
Bedankt Wim voor het gezelschap!

Advertenties
h1

Dé marathonranglijst 2017

januari 26, 2018

De abonnees hadden hem al enkele dagen, zelf vond ik hem vandaag pas in de krantenwinkel: het februarinummer van Runner’s World met de befaamde marathonranglijst.

Deze lijst rangschikt (apart voor Nederland en België) alle marathonlopers o.b.v. hun nettomarathontijd.
Wil je in de lijst voorkomen, moet je als man onder de 3u finishen voor een Marathon, voor de vrouwen geldt onder de 4u.
Is niet helmaal correct…want ook al liep ik in 2015 Marathon Valencia (3u50’14”), en in 2016 Marathon Keulen (3u29’46”), ze waren me vergeten 😦

Benieuwd of ik er dit jaar wel in sta…

Ja hoor 🙂
Dit jaar zijn ze me niet vergeten. Met de Marathon Düsseldorf (3u28’46”) ben ik goed voor een 114e plaats.
Niet mijn beste ranking (ik word oud!); dat was in de Marathonranglijst van 2012 waar ik met mijn 3u10’57” een 24e plaats haalde.

Dé marathonranglijst van 2017 dus:

In totaal staan er 574 mannen op de Belgische marathonranglijst en 668 vrouwen.

Aan top van de Belgische lijst: Koen Naert (2u10’15″) en Hanna Vandenbussche (2u37’28”) (*)

Ik heb de eer meerdere van deze toppers te kennen. Ze lopen supersnel, en blijven sympathiek en down-to-earth. Iets wat je niet van elke sport kunt zeggen.

Keek je deze week ook naar de uitzending op Canvas? Waar Maarten Vangramberen zich meet met de absolute top en je de beelden ziet van Marathon Berlijn 2014 waar Dennis Kimetto met 2u02’57” (huidig wereldrecord) voor het eerst onder de 2u03’ duikt.

Iedereen kijkt uit naar het moment dat er onder de 2u zal gelopen worden. De poging van Nike – Breaking 2 – mislukte vorig haar nipt. Maar blijft een ongelooflijke prestatie!

Zelf ben ik heel benieuwd naar welke straffe madam Paula Radcliffe’s wereldrecord (2u15’25”) kan verpulveren. Dit houdt al bijna 15 jaar stand (sinds april 2003). Komaan dames…trainen!

(*) foutje in Runner’s World want hier staat 2u27’28”. Bedankt Veerle om dit op te merken.

h1

Trainingsloop Breda

januari 7, 2018

De trainingslopen in Breda – ook gekend als Road to Rotterdam – leerde ik enkele jaren geleden kennen via vriend (en Marathonloper) Jan.
Atletiekclub Sprint organiseert 4 trainingslopen in voorbereiding voor Marathon Rotterdam: 20, 25, 30 en 35km. En je kan kiezen uit verschillende tempo’s, varierend tussen 4’15″/km en 6’30″/km. Een begeleide route met tempomakers, en 3 waterbevoorradingen onderweg en thee achteraf voor slechts 5 euro.

In de voorbereiding van Marathon Hamburg, en ook vorig jaar in voorbereiding van Marathon Düsseldorf, liep ik enkele afstanden mee.
En ook dit jaar wil ik er wel enkele meedoen, ook al staat er geen voorjaarsmarathon op de planning.

Sinds deze week (nieuwe jaar, goede voornemens), wil ik wat meer op de voeding letten, en ook terug meer op hartslag trainen.
Dat betekent dat de lange duurloopjes momenteel aan tempo van 9km/h gelopen worden. Even op de rem staan, maar het loont! Dat heb ik in het verleden al ondervonden.

Pas gisteren definitief beslist om toch naar Breda te rijden. Ik voelde me deze week wat grieperig en Bart had het ‘verschot’ in zijn rug gehad.
Tegen 7u30 vertrokken richting Breda. Temperatuur rond de 6 graden toen, maar die zakte nog wat.
Rond 8u50 toegekomen in Breda, waar Jo, Hedwig en Eric al aan een theetje/koffie zaten. Sommige wilden toch vooraf al een stukje van mijn cake met rode vruchten (receptje van Stephanie Scheirlinck voor ontbijt bij duurtraining).

Bij de inschrijving werd ook het tempo gevraagd dat je wou lopen. Eric had voor 5’15” gekozen; Jo en Hedwig voor 6’/km, maar kon ik overtuigen om met Bart en mij mee te lopen aan 6’15″/km.

Een klein stukje opwarmen op de piste en dan mochten de tempogroepjes één per één starten.
Het was moeilijk inschatten wat aan te doen, maar koos toch voor 3 laagjes. Met momenten iets te warm, maar als we de gure wind tegen kregen was ik hier maar wat blij mee.
De koude speelt evenwel ook op mijn blaas, dus vanaf kilometer 5 beginnen uitkijken naar een plekje. Pas na kilometer 8 even naar de kant, en daarna wat tempo om terug bij de groep te geraken. Ik kon zelfs aparte fietsbegeleiding krijgen tot bij de groep, zo vriendelijk zijn ze daar in Breda.

Ondertussen was Bart aan de kop van de groep gaan lopen; een extra tempomaker. Hedwig, Jo en ik er vlak achter – uit de wind gezet 😉

Het parcours was anders dan vorig jaar, denk ik. Ik herinner me de smalle paadjes op het einde toch niet meer.
Daar was het wat moeilijker met de wandelaars, fietsers, en andere lopers als tegenliggers.

Na 2u06’56” en 20,74km (afstand en tijd gemeten met mijn Polar M430), kwamen we terug op de piste toe. Voor mij een gemiddelde tempo van 6’08” (wegens de versnellingen na de pitstop).
Eric stond ons al op te wachten. Ook Bart liep het volledige traject mee: châpeau!

Niet echt moe, toch voldaan nog een theetje gedronken. Dit pastte goed bij de rest van de cake.
Nog wat napraten met de mannen, die me een klein beetje proberen te overtuigen om toch naar Rotterdam te gaan, eventueel als haas/begeleider.
Klinkt aanlokkelijk, maar ik wil er toch eens goed over nadenken.

Volgende trainingsloop 4 februari (25km) stond sowieso al op de planning, dus we gaan nog terug naar Breda!

h1

Eindejaarscorrida Leuven

december 31, 2017

Vorig jaar moest ik passen, wegens koorts.
Dit jaar kon ik er wél bij zijn: de Eindejaarscorrida in Leuven.

Het is echt wel een traditie – voor velen, zeker uit ’t Leuvense – om de zondag tussen Kerst en Nieuw door ’t stad te lopen.
Mijn eerste keer was in 2004, toen voor de 4km.

Vandaag zou ik de 12km lopen.
Ik had voor al beslist om dit niet als wedstrijd te zien, maar samen met Bart te lopen. Ik ben momenteel niet in form, en voel me moe. Ik wil toch een beetje naar mijn lichaam luisteren.

Thomas (Bart’s zoon) zou de 4km lopen. Die startte om 9u30. En gezien pubers nogal moeilijk uit hun bed kunnen, was het héél nipt. Gelopen van de Blijde Inkomstraat naar Bondgenotenlaan en net als hij in startvak stond, ging het startschot.
Gelukkig hadden Bart en ik nog voldoende tijd voordat wij aan de start moesten staan. Tijd nog om mijn borstnummer op te pikken bij KBC (Bedankt Ann en Johannes om dit weer schitterend te regelen #Sportify), nog eens naar wc te gaan alvorens Thomas te zien finishen.

Daarna was de start van de 8km, waar ik graag wou supporteren voor Ilka. Ze kwam niet op dreef, zei ze, maar finishte toch knap in 32’38”. Sterke dame!

De 12km startte om 10u45. Veel volk!
Voor mij iets minder stress nu ik geen eigen wedstrijd liep – en Bart het toeliet hem te begeleiden 😉 meestal pusht hij me om toch mijn ding te doen.

Km1 komen we door aan 5’46”. Tempo een beetje laten zakken…want Leuven is geen makkelijk parcours. Met lichtjes op en af en vooral wat kasseien die glad waren. De kilometers schommelen tussen 5’23” en 5’52”, af en toe moet ik Bart wat afremmen.
De laatste ronde (4km) hoor ik dat hij het moeilijker heeft. Iets na km10, als we 2e keer stadspark uit zijn, denkt hij even te stoppen, maar als ik hem wijs op hoe hij zich dan zal voelen aan de finish, loopt hij toch door (en ik blij).  Ik loop natuurlijk op reserve op dat moment – dus makkelijk praten.

Eindejaarscorrida LeuvenDe laatste kilometer lopen we van Naamsestraat, Hogeschoolplein op, terug naar Naamsestraat, Grote Markt, rond de St-Pieterskerk naar de Bondgenotelaan en via de Vanderkelenstraat het Ladeuzeplein op.

Daar finishen we samen in 1:06:59 voor 11,97km (tijd en afstand gemeten met mijn Polar M430).
Officieel is het 1:06:46 voor 12km (5’34″/km of 10,78km/h).
Beiden heel tevreden 🙂

Met deze Eindejaarscorrida sluit ik dit loopjaar af.
2017 was goed voor 3.312km waarvan 2 Marathons (Düsseldorf en Firenze), 8 Halve Marathons, wat kortere wedstrijden en veel trainingskilometers.
Morgen start ik het jaar traditioneel met een rustig loopje: wie zin heeft om mee te lopen, laat maar weten.
Alvast een fijn Eindejaar en een sportief, gelukkig en gezond 2018!

h1

Plannen maken

december 20, 2017

De Marathon van Firenze is bijna 4 weken geleden, en het nieuwe jaar komt eraan: tijd om plannen te maken!

Eerlijk; ik heb deze week wat wakker gelegen van de vraag “Loop ik een voorjaarsmarathon of niet”?
En ja, ik weet dat ik nog tijd heb om te beslissen, maar voor mij werkt dat niet goed. Ik ben onrustig tot zolang ik geen beslissing genomen heb.

Mijn hart blijft bij de Marathon;
ik loop graag lang en de voldoening als je over die finishlijn loopt na 3 maanden opbouw is fantastisch. Maar er kruipt veel tijd in.

Ik wil meer wedstrijden lopen, andere sporten uitproberen, mijn 6-maanden fitnessabonnement goed benutten, tijd om te leren over gezonde sportvoeding en trainingschema’s, meer tijd voor mijn gezin en vrienden,…
Dit combineren met een Marathonvoorbereiding lijkt me niet mogelijk.

Wat staat er die eerste 6 maanden van 2018 wél op de planning?

En daarna is het tijd om een Marathonvoorbereiding te starten. Welke najaarsmarathon het wordt, weet ik nog niet.
Ik heb nog even tijd om te beslissen 😉


Tot slot wens ik jullie een warme Kerst,
en een gezond, gelukkig 2018!

h1

Eindejaarsjogging Kampenhout

december 17, 2017

Deze stond al een hele tijd op de planning. Het is de laatste wedstrijd van de RunningMate Cup. En ik moét dus lopen om in het klassement te staan. Of er nog een wijziging in de rangschikking zal komen, is de vraag. Ik ‘verloor’ punten door de voorlaatste jogging in Malderen niet mee te doen. Maar mijn weekendje Lausanne en de Halve Marathon daar, had ik hiervoor echt niet willen missen!

De Eindejaarsjogging…ondertussen al 3 jaar geleden dat ik hier nog liep. Toen de korte afstand; als haasje voor Bart, die hier zijn eerste wedstrijd liep.

Deze week niet veel gelopen: sneeuw en gladde wegen en de kortere dagen, maakten het niet evident om buiten te lopen. Ik probeerde het toch nog eens op de loopband deze week; maar is veel te warm.
Gelukkig toch wat alternatieve trainingen: spinning en gisteren eerste leuke ervaring met boxing workout. Dan voel ik me véél beter dan niks kunnen doen.
Na de boxing naar Bart’s thuis gelopen (of zo goed als), om beentjes toch ook nog eens te laten voelen wat lopen is.

Geen specifieke doelstelling voor vandaag. Ik ben nog in de 4 weken-recuperatie na Marathon Firenze. En – eerlijk – toch een beetje stijf na de boxing workout van gisteren. Goed opwarmen, zal dus nodig zijn.

Tegen 13u45 ging ik Ilka oppikken. Zij moest zich nog inschrijven; Bart en ik waren al vooringeschreven.
Vele bekenden uiteraard: dit is de Finale van RunningMate Cup. En bij de mannen moet er nog gestreden worden voor een plaatsje in de top10.
Sommige lopers deden gisteren ook al mee aan de aflossingsmarathon. Châpeau!

Met Ilka een 2km gaan opwarmen. Met lange broek en t-shirt lange mouwen was ik warm genoeg gekleed – je loopt je warm – maar aan de longen voel je de koude ook, en daar kan je minder tegen doen.

Start om 15u voor de korte en lange afstand samen. Wij hadden gekozen voor de lange en mochten 2 rondes doen.

Té snel vertrokken – laat me nog steeds vangen 😟 – en dat merk je wel. Of was het even testen?
Tempo een klein beetje laten zakken, maar was in de buurt van 2 andere vrouwen. Dat wist ik al na enkele kilometers toen supporters het aantal vrouwen telden. Nicole en ik hadden al eens haasje over gedaan (en dan bleef ze voor me).
De andere dame liep vlak achter me.
Ik heb getwijfeld om om te kijken, maar zou hierdoor enkel tijd verliezen en maakte geen verschil in actie: voluit gaan was de boodschap.

Dat ging nog niet zo vlot als ik zou willen. De kilometers zaten steeds onder de 5’, soms eens 4’40’ dan iets hoger.
Aftellen… de laatste 300m zie ik Ilka. Ze roept “komaan dames” waarmee ik weet wat ze bedoeld: Nicole loopt 5m voor me, en een dame ademt in mijn rug. Ilka probeert me nog te trekken, maar ik kan niet meer versnellen.
Jennifer gaat me voorbij en ook Nicole kan ik niet meer inhalen.

Ik finish in 50’29” voor 10,72km (tijd en afstand gemeten met mijn Polar M430).
Tevreden over mijn tempo (12,74km/h) in deze recuperatieperiode, maar pikt een klein beetje dat ik Nicole en Jennifer (die normaal achter me zijn) nipt moest laten voorgaan.

Ilka liep superwedstrijd en werd 5e dame. Ook fier op Bart die deze afstand liep en we nog even konden vergezellen naar finish toe.

Na wat uitlopen, goodiebag met T-shirt en witloof opgepikt en nog wat blijven tetteren.

Een leuke zondagnamiddag!
En heb voldoende motivatie meegenomen om terug wat steviger te beginnen trainen 🙂

h1

1 week later

december 3, 2017

Vorige week liepen Valentijn en ik de Marathon in Firenze. De weersomstandigheden waren zeer slecht, dat kon je in mijn verslag lezen.

Ook op de site van de Marathon Firenze lees je het “The 34th edition of the Ascics Firenze Marathon was truly epic, with a dry start that was interrupted shortly with pouring rain and plunging temperatures that dropped to just 7 degrees Celsius and even lower as the rain gained intensity.

Het geeft mij een dubbel gevoel:
zeer fier dat we dit toch gehaald hebben; anderzijds had ik Valentijn zo graag een ‘normale’ Marathonervaring gegund.

Valentijn en ik hebben samen de Marathon nog eens overlopen:

  • ik was goed getraind, maar als ik deze alleen had gelopen, dan was ik gestopt op kilometer 25.
  • op dat moment was het Valentijn die mij coachte “mama, pak maar een theetje” in plaats van omgekeerd
  • misschien was het niet verantwoord dat we zo onderkoeld hebben verder gelopen. Gelukkig stond Bart op km 30 met onze jassen klaar, maar dit kon onze verloren energie niet teruggeven
  • we konden er zelf niets aan doen (niet verkeerd getraind of te weinig gerust, niets verkeerd gegeten, …) maar het weer heb je niet in de hand. En niet te voorspellen hoe je lichaam dan reageert. Een ervaring rijker 😉
  • ik ben heel fier op Valentijn die in deze weersomstandigheden en met slechts 1 30er gelopen te hebben, heeft doorgebeten en op geen enkel moment eraan dacht te stoppen. Sterk, man!
  • het blijft een superervaring die we nooit zullen vergeten!

Valentijn vertrok maandag al terug naar Lausanne. De stijfheid duurde bij hem enkele dagen. Maar woensdag ging hij toch al zaalvoetballen.
Zelf had ik weinig last van stijfheid (meestal niet trouwens).

Dinsdag een conditietest bij de fitness (bon voor 6 maanden fitness gewonnen bij de Halve van Geshaa) en pas vrijdag een eerste loopje.
Dit ging goed; buiten wat last in de linkerkuit. Dit was er ook al voor de Marathon…eens uitpluizen wat er juist aan de hand is.

En nu?
Toch een beetje het “zwarte gat” 😦
Ik weet dat lichaam en geest beter even rusten, maar toch… Ik ga dus rustig opbouwen. Er staan nog 2 wedstrijden op de planning dit jaar.

Voor 2018 ben ik er nog niet uit: beperk ik me tot joggings en Halve Marathon of komt er toch nog een Marathon? Vroeg of laat begint het toch weer te kriebelen 🙂