h1

Vakantie is…

juli 13, 2019

Tijdens de rit in Ternat van Ladies@Ventoux raakte ik aan de praat met Veerle. Ik was ‘impressed’ door haar fietsbroek die bedrukt was met “Marmotta triatlon”.
Nu had ik al wel eens van “de Marmotte” gehoord en ik weet wat een triatlon is, dus begrijp je wel dat ik onder de indruk was.

Dit vroeg om wat uitleg… Veerle sprak over het Marmotta Alpin hotel en de Marmotta triatlon club, gevestigd in Leuven. Dàt maakte het nog interessanter.
Neenee, ik dacht niet aan mij, maar aan Thomas, die sinds 2 jaar met triatlon bezig is. Ze planden in de zomer een triatlonstage; ook voor niet-triatleten. Interessant!

Na overleg met Bart, wat info gevraagd en kort nadien werd deze stage onder begeleiding van Pieter Timmermans en prof triatlete Tine Deckers vastgelegd.

Er was toen nog geen weet van meniscusscheur en -operatie begin mei.
De revalidatie van de meniscusoperatie ging vlot en 5,5 weken na de operatie fietste ik de Mont Ventoux op.
Lopen probeerde ik een eerste keer een week later. Dit viel tegen. En ook de tweede les Start2Run viel niet mee. Pijn, zeurende knie: een stap terug 😢. Lichaam tijd geven.

Begin juli een mailtje van Pieter om te polsen naar de verwachtingen.
Een leuke vakantie met gelijkgezinden. En gezien mijn revalidatie, zie ik wel waar ik kan inpikken” liet ik weten.

Zondagochtend vroeg vertrokken Bart, Thomas en ik naar Mühlbach am Hochkönig (Oostenrijk). Elk met eigen verwachtingen.

De vakantie zou dan voor mij geen echte stage zijn; het ontbrak me niet aan challenges.

  • Fietsen in de regen en dan nog eens bergaf… nee hoor. Na 4,4km afdaling draai ik bibberend terug
  • Zwemmen: ik had aan Pieter laten weten dat niet mijn ding is; tenzij het water rond de 30 graden is. Ik heb toch 6 lengte gedaan in buitenzwembad van 21
    graden 🤣
  • Bergaf fietsen is voor mij met de remmen dicht. Ook de Mont Ventoux heb ik maar afgedaald tot aan Chalet Reynard. Nog veel te leren (of niet. Is dit een moetje?)
  • Bergop lukt wel; al heb ik geluk gehad dat de echte uitdaging “beklimming Glossgockner wegviel door té slecht weer

Zes dagen later blik ik voldaan terug. Dit is vakantie:

  • Leuke mensen ontmoeten
  • Iedereen van het gezin die zijn/haar ding kan doen
  • Sport en ontspanning
  • Mooie omgeving
  • Uitgerust(er) terugkomen

Deze vakantie had het allemaal!
Bedankt Veerle, Tine, Goedele, Leen, Femke, Marijke, Kris (x2), Pieter, Geert, Harold, Bart (x3), Thomas.

See You Soon!

En voor wie nog een fijne vakantie zoekt; met of zonder uitdagingen: Marmotta Alpin hotel

Advertenties
h1

Mont Ventoux: 22 juni 2019

juni 22, 2019

Dit avontuur startte 9 jaar geleden; toen “een bergje op fietsen” op mijn bucketlist kwam. Het was in de voorbereiding van Marathon Amsterdam, waar ik door een blessure meer ging fietsen en de fiets ook meenam op vakantie (L’Espinet de Vacances) aan voet van de Pyreneeën.

Pas dit najaar werden de plannen concreet, toen ik – weer – omwille van een blessure meer ging fietsen.

Vol enthousiasme schreef ik me een 7-tal maanden geleden in voor Ladies@Ventoux en – eerlijk – pas nadien besefte ik dat dit via kant Bédoin was; niet de makkelijkste.
Collega Hilde zag het zelf niet zitten, maar haar dochter wél. We huurden een huisje op een vakantiedomein in Aubignan, zo’n 15km van Bédoin.

Tijdens de winter focuste ik me op lopen, spinnen of fietsen op de hometrainer in de KBC-fitness. Vanaf half maart ging ik buiten de fiets op.
Ook Bart had zich ingeschreven en zo deden we samen enkele voorbereidende ritten georganiseerd door Sporta.

De pret duurde niet lang. De linkerknie zeurde… En later kreeg ik zelfs pijn ook al had ik die dag niet gelopen, gefietst of gewandeld. En dan weet je dat het niet goed is!
Een meniscusscheur en een operatie bleek noodzakelijk. Deze werd gepland voor 8 mei.

Na de operatie ging mijn focus naar de revalidatie. En dit ging zeer goed.
2,5 weken na de operatie zat ik eerste keer terug op de fiets. We zijn dan minder dan 1 maand voor de beklimming. Niet dat ik er op dat moment in geloofde; time will tell.

Vorige week donderdag controleafspraak bij de orthopedist. Ik durf de vraag te stellen: “Mag ik proberen om de Mont Ventoux op te fietsen?“. Hij gaf me groen licht; verwittigde dat ik op mijn adem zou trappen, maar zei al lachend “Stuur me een selfie vanop de top!“. “En fietsen mét klkpedalen.”
Ik liep op wolkjes het ziekenhuis buiten…

De weg naar de top (zelfs naar de start) was nog lang; fysiek én mentaal.

  • Hilde en ik vertrokken zondag al en zo konden we nog wat vakantie nemen en acclimatiseren. Silke en Bart hadden uiteindelijk beslist om niet mee te gaan.
  • We namen een tussenstop in Beaune zodat we maandag toekwamen op bestemming in Aubignan. Op de vakantiedomein veel deelnemers oa. deze via Transplantoux (Châpeau!).
    Maandagavond een licht verkennend toertje samen met Hilde
  • Dinsdag trok ik er alleen op uit richting Bédoin. Grenzen verleggen: terug wennen aan de klikpedalen; de temperatuur (rond 30 graden) en zowel duurtijd, afstand als hoogtemeters verhogen. Ik genoot van de omgeving, me-time.
  • Woensdag werd de afstand 5km langer en telde de rit 200 hoogtemeters meer. Af en toe een krop in de keel; de emoties komen los. Want dit gaat over veel meer dan een bergje op fietsen
  • Donderdag niet geopteerd voor een voorbereidende rit van Sporta, maar een rit onder begeleiding van Patrick. Hij had ons ’s maandags gelopen met het fietsrek. Hij zou dit jaar niet fietsen en meehelpen als vrijwilliger na 6 jaar de Cannibale (172km) te hebben gedaan. Patrick gaf me veel tips en na een rit van 48,5km met 717 hoogtemeters was het vertrouwen er dat ik ook heel rustig kan fietsen en nog niet dadelijk omval 😉

  • Gisteren was het rustdag. In de voormiddag naar Bédoin voor onze goodiebag, nadien platte rust en mentale voorbereiding (afzonderen). Een colaatje en coldpack want maag voelt niet goed en de knie zeurt. Ik probeer de positief te denken.

Zaterdag: D-day
Wekker om 5u45, ontbijten om 6u30. Tegen 7u30 naar Bédoin.
Hilde zet me af en zou met auto rijden tot Chalet Reynard; op 6 km van de top.
Na korte opwarming, sta ik aan de start (pleintje); muziek onder begeleiding van discobar A Moeder om in stemming te komen. Ik maak een praatje met andere Ladies@Ventoux hetgeen me niet dadelijk geruststeld: zij trainden bvb 75km in de Ardennen.

Iets voor 9 worden de Ladies samengeroepen voor de start. We tellen af en Sarah De Bie (vrouw van Wout Van Aert) geeft startschot.
Oeps! Mijn Wahoo Elemnt Bolt (fietscomputer) staat nog niet op. Beginnersfoutje! Dus heel rustig vertrekken tot deze is opgewarmd.

De eerste 6km is vrij vlak. Zonnetje schijnt; ik heb het warm en ik zweet veel. Zonnebril is aangedampt en de zonnecrème pikt in mijn ogen. Straks zal ik van andere dingen last hebben 😉

Na 40’ rijden, hoor ik een bekende stem. Patrick is toch op zijn fiets gekropen om me te begeleiden. Dit had hij niet gemeld vooraf. Handig want hij kent het parcours en voor hem is dit een makkie.

Ondertussen zit ik in de zwaarste klim (rond de 10%). Het is aftellen naar Chalet Reynard (km15)…want ik begin ook de linkerknie te voelen. Na ongeveer 1u45 fietsen kom ik toe aan Chalet Reynard. Blij en voor op ‘schema’ 😉

Ik twijfel wat ik ga doen… het is immers al mooi dat ik hier kon starten; fantastisch dat ik aan Chalet Reynard ben geraakt.
Welk risico loop ik voor de knie?
Ga ik spijt hebben als ik niet probeer?
Op zo’n momenten (die ik ook al in Marathon heb gekend) moet je zelf beslissen zelfs met de beste vrienden, trainers,..aan je zij.

Na dikke 14 minuten pauze beslis ik verder te gaan. ‘Maar’ 6 kilometer 😉

Het is druk dit laatste stuk; vanaf nu zijn fietsers kant Sault en Bédoin samen. In de eerste bocht staat een helicopter, ook een MUG. Die hadden we al eerder ons voorbij weten rijden. Niet goed.

Ik probeer soepel te blijven trappen, aan 6km/h of minder (en neen: ik val nog niet om 🙂 ).
Ook het ‘competitiebeestje’ wordt wakker: wat zou ik graag binnen de 3u aan de top staan. Dus is het rekenen (niet zo eenvoudig als je zware inspanning doet).

Na de verschillende ‘fotoshoots’ komt een klein stukje vlak en dan de laatste 50m bergop. Ik heb nog wat energie om te versnellen en geraak zelfs vlot uit de klikpedalen.

Yes! I dit it! Mijn Wahoo Elemnt Bolt noteerde 2u53’02” inclusief de 14’27” pauze aan Chalet Reynard. Of effectieve fietstijd 2u38’35”
Super gezien deze voorbereiding!

De top is bereikt; nu de afdaling… Met remmen dicht en regenjasje half open zodat de parachute de snelheid remt, tot Chalet Reynard waar Hilde me staat op te wachten.
Snel de recovery en dan naar Bédoin voor een welgekomen massage.
En straks… Party-time!

Bedankt iedereen voor de lieve berichtjes.
Dikke merci aan Hilde voor de goede zorgen en de diepgaande gesprekken.
En ook aan Johan en Patrick die me met hun fietservaring begeleiden in deze tocht.

h1

Nog 1 week

juni 15, 2019

Volgende week is hét jaarlijkse Sporta-event met 30.000 fietsers die de Mont Ventoux beklimmen: langs Bédoin, Malaucin, Sault, met enkele of veel extra colletjes.
Ik schreef me 7 maanden geleden in voor Ladies@Ventoux: beklimming langs kant van Bédoin.


Afgelopen week was eentje van ups and downs:

  • Een dipje in het weekend: niet kunnen lopen, weinig gefietst, de onverklaarbare pijn vorige donderdag… Wat extra focussen en zorgen voor mezelf is dan de boodschap
  • Zondag een fietstochtje en maandag eentje met enkele kleine heuveltjes, gaven een goed gevoel!
  • Donderdag afspraak met de orthopedist. Een klein beetje vocht; pijn als hij hard drukt binnenkant knie,…alles normaal 5 weken na meniscusoperatie. Hij gaf me groen licht om bergop te fietsen; mét klikpedalen. Want dan belast je niet enkel de quadriceps en laat je knie even rusten als de hamstrings trekt. Dàt wordt dus terug even wennen!
    Eind juni mag ik starten met lopen. Moest er iemand willen meetrainen Start2Run: let me know!
    De orthopedist blijft trouwens voorstander van een kwarttriatlon: “40km fietsen en 10 km lopen is voor de meesten niet uitdagend genoeg”, zei hij “tot je ze in een zwembad duwt”. Had hij het nu over mij 🤪?
  • Het goede nieuws stimuleerde mijn enthousiasme. Donderdagavond de fietskleren aan en naar Tremelo om daar mijn klikschoenen op te halen.
    Zadel van de fiets terug lager, klikschoenen aan, en samen met Bart naar Veltem. Het zou droog blijven komende uur. Niet dus! Een dikke dreshbui op 4km van mijn thuis. Kleddernat waren we!
  • Gisterenmiddag afspraak met kinesiste: even laten stretchen en losmasseren. Elke benadrukte hoe goed ik het doe (thanks!): de disicipline om mijn oefeningen dagelijkst te doen, loont. Aandachtspuntje: niet té veel doen en alert blijven door naar mijn lichaam te luisteren
  • Het was ook een week van “Just in time”, tegen mijn natuur dus. Afvinken van To Do-tjes uur per uur, strijd tegen de klok

Gisteren afmelden op het werk. Dat maakt dat mijn hoofd al wat lichter wordt 😉

  • Morgen vertrekken Hilde en ik richting Mont Ventoux. Dan kan vakantie echt beginnen!
  • Ik ga daar wat fietsen en hoop donderdag en/of vrijdag een van de voorbereidende ritten mee te pikken. Mijn lichaam zal moeten wennen aan temperatuur (30gr) en de bergjes
  • En zaterdag? Ik weet het nog niet: supporter? Vrijwilliger? Of probeer ik toch te zien hoe ver ik geraak? Belangrijkste is een keuze waar ik geen spijt van heb achteraf.

En nu ga ik mijn valies maken!

Fijn weekend en tot volgende week!

h1

Nog 2 weken

juni 8, 2019

22 juni… het is niet lang meer.

Hoe vlotte voorbereiding (lees: revalidatie) afgelopen week:

  • Kinésiste was tevreden met de vooruitgang. Oefeningen weer iets zwaarder. Ik kreeg toestemming om – vlak – te wandelen en ik mocht proberen een hellingske te doen tijdens het fietsen.
  • Fietsen lukte vorig weekend nog; in de week viel het niet te combineren met werk, gezin 😦
  • Dinsdagavond terug een wandeling met de vriendinnen: nog niet bergop/bergaf maar goed voor bijna 4km
  • Donderdagnacht pijn aan de knie; ik begrijp het nog steeds niet. Ik had donderdag niet gefietst of gewandeld en het was de enige avond dat ik mijn oefeningen had geskipt. Vrijdag dus niet zoals gepland met fiets naar werk. Nog wat ijs leggen ‘s ochtends en ook in namiddag. Gelukkig ‘s avonds beter
  • Het maakt de beslissing makkelijker… proberen (elektrisch) Mont Ventoux op te fietsen of enkel supporteren?

Wat staat er komende week op het programma?

  • Ik hoop dit verlengd weekend wat te fietsen – als het weer het toelaat
  • Op werk zal het nog wat druk zijn, laatste week voor mijn vakantie
  • Donderdag controleafspraak bij Dr. Reynaert. Advies vooral hoe ik verder mag opbouwen met fietsen en lopen
  • En dan kan ik valiesje maken!

Deze uitdaging loopt anders dan initieel gedacht. Het is zo…
Ik zou ik niet zijn als ik ondertussen al ideetjes heb voor de toekomst 😉

h1

Nog 3 weken

mei 30, 2019

’t Begint te korten…binnen 3 weken is de beklimming van de Mont Ventoux. Een héél klein kansje dat ik start gezien de meniscusscheur en operatie die deze trainingsperiode doorkruisten.

Het herstel gaat goed zoals je al in vorige post kon lezen.
Ik kan terug alle gewone dingen doen: werken, autorijden, gras maaien, normaal de trap op én af,…
Ik krijg nog steeds verwonderde blikken 😉 dat ik al zo ver sta. Bedankt! Want ik besef het zelf niet steeds omdat ik de lat (nogal) hoog leg.
Tja… aard van het beestje.

Vorig weekend mocht ik een eerste keer buiten fietsen. Het was een reality-check! Elk ‘boebeltje’ in de weg voelde ik, dus toen Bart op onze terugweg een stukje onverharde weg had gekozen, was hij niet mijn lieveling 😉 !
Heen en weer Tremelo-Veltem was misschien ook ietsjes te veel. Ijs leggen bij thuiskomst en hopen op geen erg. Dat was het gelukkig niet; maar ik was met mijn grenzen geconfronteerd. Mijn kinésiste was vooral blij dat ik dàt besefte.
Enkele dagen rustig en sinds woensdag zijn de oefeningen weer wat zwaarder. En fietstochtje gisteren ging al veel beter.

Ondertussen is de envelope van Sporta ook toegekomen.
Ja, ik kijk wel uit naar het evenement! Zelfs als ik die berg niet opfiets en ook de voorbereidende ritten van donderdag en vrijdag niet kan meedoen, zal het een fantastische ervaring zijn.
Nog 3 weken…

Wat staat er komende week op het programma?

  • De kinésessies gaan van 3x naar 1x per week
  • Mijn half uurtje oefeningen moeten een vast momentje krijgen
  • Ik hoop wat meer buiten te kunnen fietsen en ook weldra bergop mag fietsen. Dat zal kinésiste en vooral mijn lichaam bepalen. Eerst moet het vocht wegblijven bij wandelen, lichte oefeningen.
  • Zal ik mijn fiets eens binnendoen voor onderhoud? Of een goede poetsbeurt geven?
  • Ook de vakantie nadert. Tijd om checklistje te maken

Niet te veel plannen, heb ik al begrepen. Ik bekijk dag per dag. En tot zolang het herstel in stijgende lijn verloopt, ben ik blij 😄 !

h1

Nog 1 maand

mei 22, 2019

22 juni staat al een tijdje aangevinkt in mijn agenda: beklimming van de Mont Ventoux met Sporta.

Zelfs met een ideale voorbereiding zou het een uitdaging worden om deze berg op te fietsen.
De voorbereiding verloopt evenwel niet ideaal 😥.

Wat deed ik dan zoal de voorbije maand?

  • Lopen is al geschrapt sinds eind maart. Gelukkig mocht ik wel fietsen. Zonder klikpedalen weliswaar.
  • Op 1 mei fietsten we de Duvel On Tour. Geen wauw-gevoel want de 50km bleek voor velen een familie-uitstap (en hierdoor te druk) en het parcours bevatte veel onverharde wegen.
  • De fiets ging aan de kant…
  • Woensdag 8 mei werd ik geopereerd aan meniscus linkerknie. Rond 13u was ik al thuis. Ik stapte rond, kon trap op (mits ‘bijtrekken’). Het ging vlot… té? ‘s Nachts wakker van de pijn. Luisteren naar lichaam en op de rem staan is de boodschap!
  • Dag nadien een eerste afspraak met de kinésiste. Ik ben een atypishe patient…wil zo snel mogelijk terug aan het werk. “Zeker de eerste week rustig aan, en toch mét kruk stappen”, kreeg ik te horen. Niet evident voor mij om rustig thuis te zitten. Gelukkig heb ik een beetje afleiding door de kinébezoeken en – oefeningen. En bijna dagelijks komt er een postpakketje toe. Lang leve de Zalando’s 😄.
  • Het herstel verloopt goed. Vorige vrijdag mochten de draadjes eruit en kreeg ik groen licht om te werken. En gisteren mocht ik mijn eerste 10’ op de hometrainer. Heel rustig opbouwen… maar zo blij dat ik terug iets kan/mag!

Wat staat er komende maand op het programma?

  • Nu ik terug kan bewegen, wil ik – zonder te forceren en dus rustig opbouwend – wat kilometers doen. Fietsend; lopen laat ik nog wat naast me liggen.
  • De kans dat ik de Mont Ventoux op fiets, is heel klein. Wat niet betekent dat ik niet zal doen wat kan; rekening houdend met de opbouw na operatie. Mijn geplande vakantie gaat sowieso door en daar kijk ik ook naar uit!
  • Lopen heb ik voor mezelf al uitgemaakt om pas te starten na deze vakantie – àls het dan al mag.

Ondertussen denk ik ook na wat hierna?
De achillespeesblessure, de meniscus,…niet leuk om in een voorbereiding ‘gestopt’ te worden. Wil ik dit nog wel?
Laat ik niet beter de (grote) uitdagingen aan me voorbij gaan? Wil ik mijn ervaring gebruiken om anderen naar hun doel te begeleiden? Maar kàn ik wel ‘gewoon’ wat rondlopen/-fietsen zonder doel?

“Tijd brengt raad”, zegt men. En ondertussen ‘step by step’.

h1

Nog 2 maanden

april 22, 2019

Ik zou me dit jaar meer op het fietsen richten. Er werd dus geen voorjaarsmarathon gepland; want ik koos een fietsuitdaging op  22 juni.

Hoe vlot het met de voorbereiding? Afgelopen maand was eentje met ups and downs:

  • Een leuke fietstocht Ladies2Bike in Ternat: met al eens een kort stevig klimmetje (Bruine Put). Dit ging vlot en gaf vertrouwen.
  • Naast fietsen, plan ik 2 à 3 keer looptrainingskes. Ik krijg last aan de knie. Eerst wat stijfheid, dan pijn tijdens lopen… Vrijdag 29 maart was laatste loopje
  • Er volgde bezoek aan mijn huisarts, het ziekenhuis voor MRI, en de orthopedist. Dit bracht duidelijkheid.
  • Die duidelijkheid geeft me rust: ik weet nu wat het is én het kan verholpen worden.
  • Van de orthopedist mocht ik in tussentijd fietsen… Zonder klikpedalen probeerde ik vorige week rustig ritje met Bart. De knie deed niet méér pijn, en zag er ook niet uit als een pompoen 😉 Superblij! Ik kon fietsen! Agenda werd terug duidelijker. De geplande ritjes staan niet meer op “tentative
  • Vorig weekend trokken we naar de kust. Zondag een ijskoude start in Middelkerke en goed voor 49km. We bleven nog een dagje aan de kust en reden maandag wat ontspannen kilometers.
  • Woensdagavond een tweede Ladies2Bike: de vrouwen werden begeleid door de Vlaamse wielerrijschool voor tips rond schakelen, behendigheid en in groep fietsen. En tot slot fietsen op parcours Zolder. Leuke avond, iets vroeger gestopt wegens wat last aan de knie. Gelukkig ’s was dit na fietsen weg.
  • Zaterdag stond er iets zwaarders op het programma. Doseren en zeker niet forceren, was de boodschap! Het ging goed; enkel de Smeysberg was me te zwaar. Ik was trouwens niet de enige die moest afstappen. De Brabantse pijl (76km): I did it!

Wat staat er komende maand op het programma?

  • Ik zal zelf wat fietstochtjes inplannen, want zal enkele georganiseerde ritten ikv Mont Ventoux moeten missen
  • Woensdag 1 mei staat Duvel On Tour (55km) op het programma
  • Een week later volgt de operatie aan de meniscus. En dan zal de knie even moeten recupereren. Hoe lang het duurt voordat ik terug op de fiets zit, is onduidelijk.

We zijn nog 2 maanden voor de start van de Mont Ventoux. Ik ben realistisch: de kans dat ik die berg opfiets is zeer klein. Maar de geplande vakantie en supporteren gaan zéker door!