h1

Naar Frankfurt

oktober 29, 2011

Gisterenmiddag vertrokken Gudrun en ik naar Frankfurt. Gudrun reed (merci!) zodat ik de beentjes kan sparen.
Gps werd ingesteld: welke route wordt het? De snelste, de kortste of andere? We kozen voor de snelste en zouden na 3u30 op onze bestemming zijn.
Zouden…want door wegenwerken was er véél file en ging het niet vooruit. Uiteindelijk kwamen we na bijna 6 (!) uur toe. We konden nog snel het borstnummer halen, maar voor de Expo wilden we toch wat meer tijd dan ’n half uurtje.

gereserveerde parkeerplaatsToegekomen op hotel bleek dat we een gereserveerde parkeerplaats hadden: enkel voor vrouwen ;-).

Nadat we waren uitgeladen (je sleurt nogal wat mee aan kledij, schoenen, maar ook drinken), was het tijd om mijn nieuwe rugzak uit te pakken.
Ter gelegenheid van de 30e verjaardag van de marathon kreeg elke marathonloper een mooie blauw rugzak. Hij zal zeker nog van pas komen.

In de rugzak wat foldertjes, info over dit marathongebeuren, zak voor mijn kledij zondag, maar ook nog een aparte witte zak (overlevingspakket?) met

  • duracellbatterijen. Weten die dan ook al dat sommigen mij ’n duracellkonijntje noemen?
  • sportdrankje
  • Wick (= Duitse Vicks?) keelpastilles
  • en een doosje (half verfrommeld) met vier gekookte eieren: die zouden je veel energie geven. Nog nooit van gehoord. En we gaan ’t ook niet proberen

Tja…we hebben hier al voor andere dingen onze ogen opengetrokken ;-).

Gisterenavond dan toch maar buiten het hotel gaan eten, want aan de Spaanse keuken, wou ik me niet wagen.
De tomatensaus van het Italiaanse restaurant had een raar smaakje, maar gelukkig geen last van gehad. In het verleden (Berlijn) heb ik al anders geweten.

Vanmorgen stond de Pretzelrun op het programma. Toch maar eerst een licht ontbijt in het hotel (dan weten we ook wat we daar kunnen verwachten morgenochtend) en tegen iets over 10u, vertrokken we richting Expo waar de start was. Ondertussen werden Gudrun en ik vergezeld van Maurice, een andere hotelgast die in Frankfurt zijn eerste marathon zal lopen.
Toegekomen aan de start (we waren enkele minuutjes te laat) bleek de bende al vertrokken te zijn. Dus wij met z’n drieën dadelijk een tempoloopje in de achtervolging. Zo vlak na ’t ontbijt voelde dit toch niet zo goed.
Na ongeveer 1,5km hadden we de groep bijgehaald.
Gudrun en ik amuseerden ons toch wel naar het bekijken van de verschillende loopstijlen, rare kuiten, getattoëerde kuiten, … Jaja, Gudrun laat haar werk niet los!
Na ’n goede 5,5km en 35min lopen kwamen we terug toe aan de Expo. We kregen allen (allé..blijkbaar waren er toch niet voldoende voor iedereen) een broodkoek, en water of sportdrank. “Geen vette” , zeker niet vergeleken met Berlijn.

Terug naar het hotel (is zo’n 2,2km stappen), badje genomen en toch wat gerust.
Ik had niet zo goed geslapen vannacht. Ondertussen toch goed blijven drinken… Helpt me morgen veel vooruit!

de man met de hamerIn de namiddag trokken we terug richting start.
Eerste even piepen in de Festhalle waar ik morgen zal finishen. Dit geeft toch wel kriebels :-).
Maar dan moet ik eerst voorbij de man met de hamer: die staat hier (pas) op kilometer 42. Dan zal ’t hopelijk ook nog lukken.

De Expo was de moeite, groot genoeg ;-). En ja hoor…we hebben iets gekocht ook, Gudrun al meer als ik.

Nu nog even rusten, dan naar een (ander) Italiaans restaurant om te eten en vroeg ons bedje in.
Morgen wordt een belangrijke dag: M-dag!
En misschien komt er een nieuw wereldrecord?

To be continued…

Advertenties

One comment

  1. Succes ginder !!!!



Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: