h1

Rommelige week

februari 19, 2012

De Natuurloop vorige week gaf me een goed gevoel. En ook de dag nadien, had ik geen last. Samen met Bart, liep ik een rustig (voor mij toch ;-)) heuvelachtig toertje.

Dinsdag stond er een intervaltraining op het programma. En neen…ik doe het nog steeds niet graag.
Ik had ’t voor ’s middags gepland, maar tegen dat ’t zover was, bleef ik maar treuzelen en ging uiteindelijk toch met mijn collega’s mee eten. Geen goed idee, blijkt later.
Tegen dat ik naar huis ging, voelde ik me al niet zo goed. Ik zou mijn training wel verplaatsen…
Nacht van dinsdag of woensdag zware last van de maag. Woensdag ’s middags naar huis van het werk omdat ik me té belabberd voelde. Bedje in. Daarna zou ik wel ’n rustig loopje kunnen doen, dacht ik. Maar even naar bakker, …(met auto) was al genoeg om te beseffen dat ’t ook niet voor vandaag zou zijn. Was er een griepje op komst?

Donderdag voelde ik me al iets beter. Al bleef de maag héél gevoelig.
’s Avonds toch de loopsloefkes aan. Op gevoel gelopen…1,5u. Vooral blij dat dit ging. Geen griep dus (hout vasthouden!).
Vermoedelijk kwam de overbelasting van de maag door mix van ijzerpil, ontstekingsremmers (maandag tand laten ontzenuwen), het pikante Cupidosoepje met room dinsdagmiddag en daarbovenop later die dag een cappucino.
“Eigen schuld, dikke bult”.

Maar we waren terug vertrokken :-).
Zaterdag was er een lange duurloop gepland en voordien ging ik nog even langs Runningmate voor een vervangend loopmateke.
Eerst nog wat testen gedaan met mijn toestel. Naast de batterijspanning was er ook een probleem met mijn hartslagmeter (ondanks feit dat batterij nog steeds zo goed als vol was).
Gezien ik er nog niet uit ben, wat ik wil, kreeg ik ’n andere (nieuwe) Garmin Forerunner 305 mee én nieuwe soft hartslagmeter.

Vol moed startte ik aan mijn duurloop van 32km. Dit werd er uiteindelijk ook eentje op gevoel…
Er is iets met de satellieten van dit toestel (waren weggevallen en niet terug te vinden) waardoor de afstand op +/- 900m bleef staan.
Dan lopen we toch op hartslag, dacht ik. Maar ook die flipte: maximum van 211!!
Enkel de tijd was dus mijn referentiepunt.
Gelukkig kon ik nadien – thuis – via mijn Garmin Connect ’t toertje wel terugvinden.
Vaststelling: geen 32km, maar 34,28km gelopen in minder dan 3u tijd. Té snel dus voor ’n duurloop :-(.

Ook vandaag voor mijn herstelloopje lieten de satellieten ’t afweten en flipte de hartslagmeter.
Terug naar af dus… Of ik moet écht wel (terug) op gevoel leren lopen.
Erg wel hoe afhankelijk ik ondertussen ben geworden van mijn loopmateke…

Laat ik positief eindigen:
ik liep uiteindelijk toch mijn vooropgestelde weekkilometers
en ik ‘verteer’ ze goed ;-).
Klaar dus voor mijn zwaarste week in deze marathonvoorbereiding!

Advertenties

3 reacties

  1. niet goed dus, die Garmin-handel, echt wel ongelooflijk. Aarzel niet om toch nog een ander loopmateke te komen halen.


  2. Ik wist niet dat je nog steeds zo’n weerstand tegen intervaltrainingen had, Katrien… maar door dit te lezen wordt mijn idee versterkt dat net dààr, in het zoeken en het leggen van ‘contrasten’ in het trainingsproces (tijdens een training en over de trainingssessies heen), je progressiemarge ligt. Daar ligt m.i. dus ook de sleutel voor als je je marathon-PR nog betekenisvol wil verbeteren.

    Mijn excuses voor het geval ik de bal volledig mis zou geslagen hebben 😉

    Groetjes en nog veel trainingsplezier !


    • Weerstand is veel gezegd. Intervallekes zijn afzien hé, duurloop is genieten.
      Maar intervaltraining rendeert wel. Ik zal mijn gemiste intervaltraining er deze week dus wel tussennemen.



Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: