h1

Moeilijke herstart

november 3, 2012

Het is normaal dat ik na een marathon rust. Na 10 dagen stond er dan ook pas een eerste loopje gepland.
We zijn nu weer 10 dagen verder, en het aantal loopjes en zeker het aantal kilometers bleef tot nu toe beperkt.
Op zich nog niet zo erg…maar zelfs voor die kilometertjes had ik soms hulp nodig…

  • een dipje?
  • het zwarte gat na de Marathon?
  • geen uitdaging meer?
  • zorgen om de rechtervoet? En de juiste schoen vinden…
  • lopen in het donker 😦

Zoals ik altijd tegen mijn jongens zeg, is het niet kijken wat de oorzaak is als je je wat slechter voelt, maar die dingen doen zodat je je weer beter voelt!

Dus plan ik nu wat loopjes met vriendinnen, en heb ik mijn planning vastgelegd tot eind 2012. Zo heb ik terug enkele uitdagingen om naartoe te werken!
En terwijl ik dit typ, hoor ik Regi op JIM. Idd. Muziek heeft zeker een positieve invloed :-). Moet ik toch ‘ns proberen om met muziek te gaan lopen?

Advertenties

3 reacties

  1. een dipje na de marathon is heel normaal hé. en inderdaad een paar plannen maken helpt . lopen zonder doel vindt ik ook heel moeilijk voor de motivatie. hoewel ik heeeel graag loop moet ik toch een doel hebben . op korte of lange termijn. komt wel weer goed met dat dipje. lopen met vriendinnen is alvast een eerste stap. Jammer dat we zo ver van elkaar wonen anders had ik mijn agenda al genomen. 😉


  2. Ik ga volledig akkoord met Veerle, na een marathon is zo’n dipje normaal. Je leeft helemaal naar zo’n event toe, en daarna is het doel even zoek. Goed idee om met vriendinnen te lopen of wat wedstrijdjes te plannen. Komt helemaal weer goed. Vooral niet te veel over nadenken, want hoe meer je erover denkt, hoe moeilijker het wordt. Zoals als je ’s nachts niet kan slapen en hoe meer je denkt dat je moet slapen, hoe minder het lukt 🙂 Komt goed, Katrien!


  3. Zeker eens proberen te lopen met muziek om de oren. De wondere werking hiervan heb ik ooit ervaren tijdens de halve marathon van de studenten meer dan 15j terug. Toen deed alles pijn en mijn tempo was niet naar mijn zin, tot er een studente met haar fiets op de fonteinstraat te Oud-Heverlee ons voorbij fietste en achterop haar bagage rek een kast van een radio waar uit de boxen prachtige motiverende muziek galmde en in haar zog liep haar lief me voorbij, heb dan op het ritme van de muziek aangepikt en ongelooflijk maar waar ik heb de laatste kilometers nog veel mensen voorbij gelopen. Vanaf toen als ik alleen ging lopen was het met muziek op mijn oren en effectief je hebt geen tijd om aan afstand en pijn te denken. Dus Katrien het is neen echte aanrader met muziek trainen. 😉 Groetjes Mark B.



Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: