h1

1 week later

maart 24, 2013

Wat vliegt de tijd toch snel! De marathon van Barcelona is al weer een week geleden.

En jullie zijn heel voorzichtig…weten precies niet goed hoe te reageren… Maar ’t is OK hoor, voor moest het niet duidelijk genoeg in mijn berichtje gestaan hebben.

Barcelona heb ik afgesloten met een goed gevoel. Het voelde ook meer als een citytrip, waar ik ook even gelopen heb.
Dat ik zo warm onthaald werd door Gregory en Susana speelde zeker mee. Ook de kindjes heb ik dadelijk in mijn hart gesloten!
In tegenstelling tot zondag, de Marathondag, was het zonnetje maandag wel van de partij. Samen met Patrick genoot ik van Barcelona en ’t shoppen.
En als je dan nog goede koopjes doet, dan is een vrouw toch helemaal opgefleurd ;-)?

Woensdagavond ging ik spinnen. Zo is die beurtenkaart ook op. Bedoeling is nu toch stilaan – als het weer beter wordt – buiten te gaan fietsen.
Vrijdagmiddag trok ik de eerste keer terug mijn loopschoenen aan. Het lopen ging wel, maar algemeen voelde ik me niet goed: hoofdpijn, koortsig en ja…ook de darmen weer.
Daarom besliste ik om de wedstrijd van gisteren (1e van het criterium Scott2Run) niet mee te doen. Ik voelde me gisteren trouwens nog niet beter, er werd dus helemaal niet gelopen.

Geen ramp. Ik heb de laatste maanden al meer keren met trainingen geschoven.
Het is een goede les geweest, en juist hierdoor heb ik geen probleem met het feit dat ik in Barcelona na 30km stopte.
Heel even dacht ik eraan om binnen enkele weken een andere marathon te lopen. Maar nog voor de marathondag voorbij was, duwde ik dit idee al terug weg. Ik hoef niet te ‘herkansen’, want ik ben content met mijn prestatie.
Ik had gehoopt om – in beste geval – te finishen in 3u30 (12km/h). Die snelheid haalde ik op de 30km, zelfs met inbegrip van de 2 tussenstops. Het toont dat ik, ondanks zeer flexibel trainen, nog steeds een mooie prestatie kan neerzetten. Anderzijds heb ik ervaren dat ik de laatste dagen toch zeer strikt moet zijn met mijn eten en drinken. Jaja, Patrick (en anderen), ’t is een luxe als je je alles kunt permitteren qua eten en drinken vlak voor marathon (bier avond voordien inbegrepen).
Bovendien kwam Barcelona uit het niets; ik was helemaal niet van plan om dit jaar een marathon voor mezelf te lopen. Dat ‘sabbatjaar’ heb ik nodig; voor mezelf, voor mijn kinderen,… Ik ben fier dat ik deze prioriteit leg. Ik denk dat ik dit enkele marathons geleden nog niet kon.
Ouder en dus ook wijzer worden? Sowieso, ik ‘groei’ nog elke dag en dat vind ik enorm belangrijk!

Wat staat er de komende weken op het programma?
In eerste instantie moet ik het darmprobleem aanpakken. Dit werd al besproken met de huisarts.
En ja, lopen blijf ik doen. Geen strak schema, maar genieten van de loopjes, alleen of met Helen, Ilka,… En ik zie wel hoe ik me voel of ik de geplande wedstrijdjes meedoe of niet.
De komende weken zou ik ook willen starten met fietsen, naast het lopen. Om dan binnen enkele maanden te kunnen beslissen of ik de Galibier zal oplopen of opfietsen… Jaja, we kijken al weer vooruit :-)!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: