h1

1 week later

december 3, 2017

Vorige week liepen Valentijn en ik de Marathon in Firenze. De weersomstandigheden waren zeer slecht, dat kon je in mijn verslag lezen.

Ook op de site van de Marathon Firenze lees je het “The 34th edition of the Ascics Firenze Marathon was truly epic, with a dry start that was interrupted shortly with pouring rain and plunging temperatures that dropped to just 7 degrees Celsius and even lower as the rain gained intensity.

Het geeft mij een dubbel gevoel:
zeer fier dat we dit toch gehaald hebben; anderzijds had ik Valentijn zo graag een ‘normale’ Marathonervaring gegund.

Valentijn en ik hebben samen de Marathon nog eens overlopen:

  • ik was goed getraind, maar als ik deze alleen had gelopen, dan was ik gestopt op kilometer 25.
  • op dat moment was het Valentijn die mij coachte “mama, pak maar een theetje” in plaats van omgekeerd
  • misschien was het niet verantwoord dat we zo onderkoeld hebben verder gelopen. Gelukkig stond Bart op km 30 met onze jassen klaar, maar dit kon onze verloren energie niet teruggeven
  • we konden er zelf niets aan doen (niet verkeerd getraind of te weinig gerust, niets verkeerd gegeten, …) maar het weer heb je niet in de hand. En niet te voorspellen hoe je lichaam dan reageert. Een ervaring rijker 😉
  • ik ben heel fier op Valentijn die in deze weersomstandigheden en met slechts 1 30er gelopen te hebben, heeft doorgebeten en op geen enkel moment eraan dacht te stoppen. Sterk, man!
  • het blijft een superervaring die we nooit zullen vergeten!

Valentijn vertrok maandag al terug naar Lausanne. De stijfheid duurde bij hem enkele dagen. Maar woensdag ging hij toch al zaalvoetballen.
Zelf had ik weinig last van stijfheid (meestal niet trouwens).

Dinsdag een conditietest bij de fitness (bon voor 6 maanden fitness gewonnen bij de Halve van Geshaa) en pas vrijdag een eerste loopje.
Dit ging goed; buiten wat last in de linkerkuit. Dit was er ook al voor de Marathon…eens uitpluizen wat er juist aan de hand is.

En nu?
Toch een beetje het “zwarte gat” 😦
Ik weet dat lichaam en geest beter even rusten, maar toch… Ik ga dus rustig opbouwen. Er staan nog 2 wedstrijden op de planning dit jaar.

Voor 2018 ben ik er nog niet uit: beperk ik me tot joggings en Halve Marathon of komt er toch nog een Marathon? Vroeg of laat begint het toch weer te kriebelen 🙂

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: