h1

Eindejaarsjogging Kampenhout

december 17, 2017

Deze stond al een hele tijd op de planning. Het is de laatste wedstrijd van de RunningMate Cup. En ik moét dus lopen om in het klassement te staan. Of er nog een wijziging in de rangschikking zal komen, is de vraag. Ik ‘verloor’ punten door de voorlaatste jogging in Malderen niet mee te doen. Maar mijn weekendje Lausanne en de Halve Marathon daar, had ik hiervoor echt niet willen missen!

De Eindejaarsjogging…ondertussen al 3 jaar geleden dat ik hier nog liep. Toen de korte afstand; als haasje voor Bart, die hier zijn eerste wedstrijd liep.

Deze week niet veel gelopen: sneeuw en gladde wegen en de kortere dagen, maakten het niet evident om buiten te lopen. Ik probeerde het toch nog eens op de loopband deze week; maar is veel te warm.
Gelukkig toch wat alternatieve trainingen: spinning en gisteren eerste leuke ervaring met boxing workout. Dan voel ik me véél beter dan niks kunnen doen.
Na de boxing naar Bart’s thuis gelopen (of zo goed als), om beentjes toch ook nog eens te laten voelen wat lopen is.

Geen specifieke doelstelling voor vandaag. Ik ben nog in de 4 weken-recuperatie na Marathon Firenze. En – eerlijk – toch een beetje stijf na de boxing workout van gisteren. Goed opwarmen, zal dus nodig zijn.

Tegen 13u45 ging ik Ilka oppikken. Zij moest zich nog inschrijven; Bart en ik waren al vooringeschreven.
Vele bekenden uiteraard: dit is de Finale van RunningMate Cup. En bij de mannen moet er nog gestreden worden voor een plaatsje in de top10.
Sommige lopers deden gisteren ook al mee aan de aflossingsmarathon. Châpeau!

Met Ilka een 2km gaan opwarmen. Met lange broek en t-shirt lange mouwen was ik warm genoeg gekleed – je loopt je warm – maar aan de longen voel je de koude ook, en daar kan je minder tegen doen.

Start om 15u voor de korte en lange afstand samen. Wij hadden gekozen voor de lange en mochten 2 rondes doen.

Té snel vertrokken – laat me nog steeds vangen 😟 – en dat merk je wel. Of was het even testen?
Tempo een klein beetje laten zakken, maar was in de buurt van 2 andere vrouwen. Dat wist ik al na enkele kilometers toen supporters het aantal vrouwen telden. Nicole en ik hadden al eens haasje over gedaan (en dan bleef ze voor me).
De andere dame liep vlak achter me.
Ik heb getwijfeld om om te kijken, maar zou hierdoor enkel tijd verliezen en maakte geen verschil in actie: voluit gaan was de boodschap.

Dat ging nog niet zo vlot als ik zou willen. De kilometers zaten steeds onder de 5’, soms eens 4’40’ dan iets hoger.
Aftellen… de laatste 300m zie ik Ilka. Ze roept “komaan dames” waarmee ik weet wat ze bedoeld: Nicole loopt 5m voor me, en een dame ademt in mijn rug. Ilka probeert me nog te trekken, maar ik kan niet meer versnellen.
Jennifer gaat me voorbij en ook Nicole kan ik niet meer inhalen.

Ik finish in 50’29” voor 10,72km (tijd en afstand gemeten met mijn Polar M430).
Tevreden over mijn tempo (12,74km/h) in deze recuperatieperiode, maar pikt een klein beetje dat ik Nicole en Jennifer (die normaal achter me zijn) nipt moest laten voorgaan.

Ilka liep superwedstrijd en werd 5e dame. Ook fier op Bart die deze afstand liep en we nog even konden vergezellen naar finish toe.

Na wat uitlopen, goodiebag met T-shirt en witloof opgepikt en nog wat blijven tetteren.

Een leuke zondagnamiddag!
En heb voldoende motivatie meegenomen om terug wat steviger te beginnen trainen 🙂

Advertenties

2 reacties

  1. Knap gedaan! Tot zaterdag he!


  2. Een erg knap tempo, zo kort achter de marathon. En zo ken ik je, lekker gebeten om er tegenaan te vliegen! Ilka



Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: