h1

Barcelona: maart 2013

DSC086722013 zou een sabbatjaar worden…dat had ik al beslist voor de marathon van Eindhoven.
In 5 jaar 10 marathons lopen, je steeds opladen, trainen en toeleven naar dé dag…is fijn maar vraagt ook energie. Ik wou die energie graag doorgeven aan vrienden die hun eerste marathon zouden lopen in 2013.

Dat mijn 10e marathon een dik PR werd, liet me helemaal op wolkjes lopen en was een mooie afsluiter van deze 5 jaar. Ik krijg nog steeds een warm gevoel als ik eraan terugdenk!
Spijtig genoeg waren er een aantal factoren die maakten dat ik van mijn wolk donderde. De weken nadien had ik het moeilijk…het bewuste ‘zwarte gat’ na de marathon werd een ‘zwarte tunnel’.

Door de hulp van vriendinnen Helen en Ilka begon ik terug te lopen. Dikke mercie, dames! Ik besef eens te meer dat ik het lopen nodig heb.
En toen kwam het aanbod van Barcelona uit de lucht vallen… Na wikken en wegen besloot ik het te proberen: een marathon niet gericht op een tijd, maar vooral om me in voorjaar 2013 een doel te geven om te blijven lopen.

En ja hoor, ook al is dit mijn 11e marathon, ik heb nog heel veel geleerd!

  • luisteren naar mijn lichaam
  • flexibel omgaan met trainingsschema: trainingen werden aangepast, verschoven, geskipt
  • geen moetjes, ook niet in marathonvoorbereiding

In heel de marathonvoorbereiding liep ik geen enkele wedstrijd. Het aantal intervaltrainingen kan ik op 1 hand tellen. En de hartslagmeter lag weken aan de kant omwille van de schuurwondes.
Op goede dagen hoopte ik op een tijd van 3u30, op slechte dagen vroeg ik me af of ik wel zou starten…
Vorige week een vakantie in Portugal: goed of juist niet goed zo vlak voor de marathon?
Barcelona zou dus een groot vraagteken worden!

Vrijdagmiddag vlucht naar Barcelona. Blij dat ik naar warmere temperaturen kon :-). Op de luchthaven werd ik al ‘herkend’ ;-): volk van AC Lyra die ook voor Barcelona kozen.
In de namiddag borstnummer ophalen in Expo, en ik houd er ook van om hier rond te lopen. Dan met metro en trein naar stationnetje buiten Barcelona, waar Gregory ons oppikte. Patrick en ik mogen bij hem logeren. Bedankt Gregory en Susana voor jullie gastvrijheid!

Zaterdagochtend zet Gregory ons af bij zijn schoonbroer Joachin. Ook hij zal de marathon (zijn 2e) meelopen. Samen gaan we via de metro naar place Espanya waar de expo is en ook de start van de Breakfast Run. Deze is (slechts) 4km en eindigt in het Olympisch stadion: doet me een beetje terugdenken aan Berlijn. Dan terug naar de Expo waar ons fruit, een zoete koek en koffie of thee wordt aangeboden.
Mijn maag is wel andere dingen gewend de dagen voor de marathon, maar kijk…ook gisterenavond was niet ideaal, dus zal ik er ook niet van wakker liggen. Deze marathon is in zijn totaliteit niet de ‘strikte’ zoals ik gewend ben.

Zaterdagnamiddag neem ik rust; blijf eten en drinken, en leg alles klaar voor de marathon. Van de organisatie kreeg ik nog SMS “Forecast for tomorrow: tempature will be between 9 and 14, cloudy day. Enjoy the race and good luck.” Zelf hoop ik vooral dat het niet regent…

Zaterdagavond tegen 22u30 naar bed. Waauw! Dit was me deze week nog niet gelukt :-(. Wekker wordt gezet om 6u20, want we zouden om 7u vertrekken…

Ik was – uiteraard – al vroeger wakker. Toen het om 6u45 nog stil was, riep ik Patrick toch wakker. Zij hadden wekker niet gezet ;-).
Toch nog op tijd de deur uit, Joachin oppikken en vandaar de metro. Het weer ziet er alles behalve goed uit, het heeft al geregend.
Tegen 8u komen we toe aan de start. Kledij afgeven. Brrr frisjes zo in mijn topje, dus mag ik Patrick’s tshirt lenen om weg te gooien. Nog snel langs wc en tegen 8u30 wil ik in mijn startvak. Dit is vol, en we moeten dus wachten tot de ‘waves’ voor ons weg zijn om te kunnen inschuiven. Rond 8u36 passeer ik de startlijn.

Het gaat goed. De kilometers varieren (het is ook heuvelachtig), maar tempo zit gemiddeld boven de 12km/h. Ook van de regen heb ik niet zo veel last en koud heb ik het niet.
Vanaf kilometer 8 beginnen de darmen te rommelen :-(, mijn ogen zijn vanaf dan meer gericht op het zoeken naar de toiletten langs de kant, dan de weg. Rond kilometer 12 is het dan zover en maak ik een tussenstop. Dat loopt terug beter. Tempo zit nog steeds goed. Halve marathon kom ik door in 1u43’30 of zoiets (eigen tijd).

Maar vanaf kilometer 22 spelen de darmen weer op… Weinig toiletten te bespeuren, dus loop ik gewoon een barretje binnen. En bedank de heren vriendelijk als ik een kleine 2 minuten later terug buiten loop.
Ondertussen nadenken: we zijn pas kilometer 25 en mijn darmen slagen tilt. Ik heb tot dan toe slechts 1 gelleke genomen, en weet dat er nog moeten volgen… En die hebben nooit een goed effect op mijn spijsvertering.

Ik loop uiteindelijk door tot kilometer 30 (30,54km volgens mijn Garmin) en stop. Want nog 12 kilometer lopen zonder ‘eten’, dat mag en wil ik mijn lichaam niet aandoen!
Mijn Garmin geeft 2u30’10” voor de 30,54km. Ik ben blij hiermee; een mooie training.

Even later zie ik een andere vrouw die gestopt is: Henny. Ze kampte met hetzelfde probleem. Gelukkig had ze wat centjes mee en konden we zo de metro nemen naar finish. Op de weg hiernaartoe bedel ik bij de fruitstand de plastiek van de bananen om toch iets rond mij te hebben ;-). Want nu heb ik het wel koud!

Uiteraard geeft dit gemengde gevoelens, maar ik weet dat ik de juiste beslissing heb genomen. “Luisteren naar mijn lichaam” he, dat was de les deze marathon(voorbereiding).
Nu wat rust, morgen nog genieten van Barcelona en dan zien we wel…

Gregory liep een nieuw PR: 3u15’45”.
Joachin 3u56’24” en Patrick 3u49’48”.

One comment

  1. Jammer, hopelijk heb je toch wat genoten van Barcelona.



Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: