Archive for the ‘Blessures?’ Category

h1

Operatie of niet?

april 11, 2019

De MRI van de linkerknie toonde meerdere items.
Om juist te interpreteren en welke actie te ondernemen, moest ik langs bij een orthopedist.

Ik kon deze namiddag naar de raadpleging.

Van de verschillende items die in het verslag van de MRI stonden, bleek de scheur aan de meniscus het probleem te zijn dat moet verholpen worden.

Via een kijkoperatie zal het beschadigde stuk van de meniscus geknipt worden. De ingreep is gepland voor woensdag 8 mei.

En nadien?
Knie eerst laten bekomen van de operatie. En dan starten met wandelen (kort), fietsen. Schokken te vermijden; dus lopen is niet het eerste wat mag.
De dokter is trouwens geen voorstander van Marathons; fietsen is beter voor de knie.
Ik mag zelfs nu – voor de operatie – proberen of ik kan fietsen zonder pijn en/of een knie als een pompoen nadien.
Hij raadt me eigenlijk aan om te switchen naar kwarttriatlon. Euh…daar ga ik toch eens heel goed over nadenken 🤔

h1

MRI linkerknie

april 9, 2019

De linkerknie sputtert. Het voelt niet goed… niet sporten en ‘s nachts wakker worden van de pijn, dat zegt genoeg.

Ik was blij dat ik woensdag het bericht kreeg dat ik 14 dagen vroeger een MRI kon hebben.
En zo trok ik zaterdagochtend rond 6u naar AZ in Diest.
Ik kreeg papiertje mee om de foto’s te bekijken, maar zonder kennis, kan ik hier weinig van maken. En gezien het weekend was, even wachten op het verslag.

Zaterdagnamiddag verraste Bart me met een weekendje naar Rotterdam.
Het was geweldig! Superhotel, mooi weer, en supporteren voor vrienden die Marathon liepen.

Ik genoot van deze Marathon; geen pijn in het hart dat ik zelf niet liep.
Wel pijn aan de knie en alles behalve een goed gevoel toen we even liepen om Koen (Naert) te zien finishen. Hij was te snel 😉
We zagen hem nog wel na de finish en hij zag ons (en onze ondersteunende strepen op de wang).

Nadien nog vrienden zien finishen en blij dat ik voor hen kon supporteren. Ik weet hoeveel goed dit doet!

Gisteren een afspraak met mijn osteopaat. Ik hoopte – in beste geval – dat hij mijn knie kon rechtzetten en het over was.
Ieder zijn specialiteit en mijn osteopaat wilde eerst het verslag afwachten. Ik apprecieer zijn eerlijke mening.

Vandaag afspraak met huisarts om de MRI te bespreken.
Een bang hartje… Wat zou ik te horen krijgen?
Kort samengevat en in mensentaal:

  • vocht in de knie
  • kraakbeenscheur aan knieschijf
  • Bakerse cyste met max diameter 8,7cm en beperkt vocht aan onderrand: lekkage?
  • vertakkende radiale scheur in achterste meniscus

En nu?

  • blij dat ik weet wat er aan de hand is
  • focus op pijnbestrijding: ontstekingsremmers nemen en ijs leggen
  • afspraak maken met orthopedist
  • niet sporten, wel bewegen

Ik hoop snel bij orthopedisch chirurg te kunnen laten nakijken. Dan zal ook duidelijk worden of een operatie noodzakelijk is.

Wordt vervolgd…

h1

Ai ai ai

april 3, 2019

Net goed terug op dreef, eerste ritjes buiten en dan sputtert de linkerknie tegen.

Twee weken geleden voelde ik voor ‘t eerst ‘iets’ toen ik na 2,9km fietsen (vnl. bergaf) naar fietsenmaker terug naar huis liep.
Dit was ook het eerste ritje na mijn bike fit, weliswaar niet met fietsschoenen (klikpedaal) omdat ik naar huis zou lopen.
Om enkele uren later naar fietsenmaker te lopen, fiets op te pikken en naar huis te fietsen.

Er werd die week nog gefietst en gelopen. Ik merkte zaterdagavond ook last/stijfheid aan de knie.
In eerste instantie bleef ik geloven aan een aanpassing n.a.v. de nieuwe fietspositie.

Toen in vorige week echt pijn kreeg na een ochtendloopje maakte ik afspraak bij osteopaat (pas 8/4). Dat een collega opmerkte dat ik mankte, was al helemaal geen goed teken 😦

Vrijdagnamiddag moest ik aan Bart vragen me (met fiets) op te pikken want een fietstochtje naar Tremelo (amper 20km) zag ik niet zitten.

De geplande ritjes voor zaterdag en zondag deed ik wel mee. Op mijn nachtkastje lagen toen al ontstekingsremmers. En de loopschoentjes in de kast.

Dinsdagochtend naar huisarts. Geen uitsluiting wat er aan de hand is.
Een MRI moet duidelijkheid scheppen.
En dan is het rondbellen… 7 ziekenhuizen… Eerste afspraak zaterdag 20 april.
Maar ze zouden me contacteren als er eerder een plaatsje vrijkomt.
Afwachten dus.

De knie doet zelfs in rust pijn. Ik denk momenteel dus niet aan sporten. Al heb ik het moeilijk om ‘mijn’ Start2Runner’s in de steek te laten en te moeten passen voor de Lentejogging dit weekend van ‘mijn’ club.

Vanmorgen een telefoontje van het ziekenhuis: Er is een plaatsje vrijgekomen nu zaterdag. Ja, graag! Zo is er sneller duidelijkheid of het nu meniscus is, kraakbeen of nog iets anders.

Wordt vervolgd dus.

Aan mijn vrienden/Marathonlopers die dit weekend ergens een wedstrijd lopen of gaan voor Marathon in Rotterdam (een fantastische ervaring voor mij in 2011), Rome of Milaan: succes en vooral geniet ervan! In gedachten loop ik met jullie mee!

h1

Herstel vraagt om bijsturing planning

augustus 20, 2018

Het is een van de minder leuke zaken die je als loper af en toe tegenkomt: een blessure. Vorige week maandag kreeg ik de diagnose van een achillepeesontsteking.

Ik heb niet stil gezeten:

  • ik fietste afgelopen week 263km gespreid over 6 trainingen
  • pees onderkant voet en kuit worden met de nodige marteltuigen losgemaakt
  • vrijdag liet ik mijn linkerbeen stevig masseren. Ik heb een beetje een vermoeden dat daar de oorzaak zit. Donderdag staat er een nieuwe massage gepland.
  • ik kreeg een onverwacht aanbod waar ik graag op in ging. Bedankt Piet!
    Vanavond heb ik de ElliptiGo mogen proberen. Het is wennen zo rechtopstaand fietsen en ik voelde me niet echt ontspannen; beetje zoals eerste keer met klikpedalen. Weer een ervaring rijker en wie weet verkies ik dit toch eens boven de fiets.
  • en (sssttt!) ik durfde de loopschoenen al eens aantrekken voor enkele minuten

Ik vind het super dat ik nog kan sporten! Ben fier dat ik de meeste fietstrainingen alleen afwerkte (en slechts 1 x gevallen 😉 ).
Ik ben het type dat steeds naar een doel toeleeft…een uitdaging nodig heeft.
En enkel “herstel” als doel, is niet voldoende.

We zijn nog 9 weken tot 21/10…te weinig tijd om te herstellen en op te bouwen naar een Marathon.

Zou het het lot zijn – geen Marathon eind oktober?
Ik was nog niet ingeschreven; er hield me steeds iets tegen.
Oorspronkelijke idee was Marathon van Gent (28/10). Een natuurmarathon ligt me minder en dat weekend wordt Thomas 18. Andere datum zoeken.
Zo kwam ik bij Great Bruges Marathon (21/10), waar – zelfs op dit moment – het parcours nog niet is gekend. Dus de optie om Marathon van Amsterdam een tweede keer te lopen (na 2010) was een alternatief.
En toen begon Achilles te zeuren:-( .

Ik voel de druk toenemen als ik een najaarsmarathon eind oktober als doel zou blijven zien.
Dus draai ik knopje om!
Een nieuw doel, iets relastischer: Halve Marathon op 21/10. Daar wil ik naartoe werken!
Komend weekend een trainingschema uitwerken met (veel) alternatieve trainingen.

h1

Achilles

augustus 13, 2018

Ik had al een tijdje wat last, goede voornemens om meer te stretchen ed. Maar kon trainingen steeds afwerken en conditie ging vooruit.

Uitgerekend op mijn verjaardag draaide het anders uit: na amper 200m moest ik stoppen wegens te veel pijn. Bart keek me verbaasd aan, maar weet ondertussen dat ik niet zo maar opgeef.

Ik maakte dezelfde dag nog afspraak met mijn huisarts,
startte met ontstekingsremmers en lopen werd vervangen door een fietstochtje.
Ondanks de dreshbui op het einde deed dit goed. Want een dag niet gesport is een dag niet geleefd, toch?

Zaterdagochtend – na enkele dagen rust – terug proberen lopen. Met bang hartje vertrokken en 12km afgewerkt rond Maastricht.
Zondagochtend wat langer dan? Toen de wekker ging en ik nog een beetje last voelde, besloten om weer een dag te rusten.

EK Marathon kijken en fantastische wedstrijd van Koen Naert maakte veel goed.

Vanmorgen naar mijn huisarts. Is er een blessure? Mag/kan ik lopen? En komen najaarsplannen in het gedrang?
Ik weet hoe belangrijk het lopen is voor mij: kunnen lopen heeft dus prioriteit op najaarsmarathon. (deze is trouwens nog niet beslist/ingeschreven).

Het verdict: achillepeesontsteking

Dit betekent niet lopen tot zolang pijn. En nadien rustig opstarten met lopen.
Verder de ontstekingsremmers blijven nemen en aan achillespees Voltaren smeren. Ook ijs leggen, stretchen en met balletje de pees onderaan soepeler maken, kunnen genezingsproces versnellen.

Fietsen mag gelukkig wel. Best geen kracht zetten: dus zal al goed opgewarmd moeten zijn voordat ik terug naar huis (bergop) fiets 😉

Het verhaal is heel gelijkend met 2010, ook toen kon ik de conditie op peil houden met fietsen.

Ik zal dus al wat toertjes beginnen uitstippelen.

h1

Pijnlijke beslissing

april 21, 2015

Bedankt voor wie duimde, en samen met mij hoopte dat de last aan de lies van tijdelijke duur zou zijn.
Ik zou mijn hoofd niet in het zand steken; dus ging ik gisterenavond naar mijn huisarts. Zij kon de pijn uitlokken en vermoedde een tendinitis van de adductoren.

Deze voormiddag kon ik al een echo en RX laten maken.
Daarna de bespreking met mijn huisarts. Ze steunt me al mijn hele loopcarrière en weet hoe belangrijk het lopen voor me is. Ze wil me dit niet afnemen; denkt ook op langere termijn. Een tendinitis van de adductoren (bevestigd door echo) is een lastige blessure. De ontsteking gaat over een lengte van 3 à 3,5 cm.
Het risico is groot en daarom het advies om geen marathon te lopen; sowieso niet te lopen tot zolang ik pijn heb.

Geen marathon Hamburg dus 😦 !
Een tegenvaller… De ‘droom’ naar deze marathon kwam er tijdens de behandeling van mijn achillepeesblessure in de zomer. Het werd opbouwen van 5 minuten op de loopband, naar deze marathonvoorbereiding. En ook al ging het met ups en downs, ik keek er echt naar uit!
Nu kan ik zondag enkel maar duimen voor mijn loopvrienden die hùn marathon lopen in Antwerpen, Londen, Düsseldorf, …of Hamburg.
Succes!

h1

Nog 1 week

april 19, 2015

Nog 1 week…en het startschot wordt gegeven van Marathon Hamburg 2015.
Ik hoop er bij te zijn, en zeker aan de finishlijn!

Wat onthoud ik van de voorbije week:

  • samengevat: een relaxweekje. De lange duurlopen zijn achter de rug, wat verlof en dit met mooi weer 🙂
  • langste loopje was ‘slechts’ 1u30
  • de hartslag toont dat de conditie goed zit
  • woensdag shoppingdag met de kids en jaja, een nieuwe pet gekocht
  • gisteren de voorraad gellekes bijgevuld
  • ik overwoog om vrijdag (Wolfsdonk) of zaterdag (Mechelen) nog een wedstrijd mee te pikken. Uiteindelijk toch niet; kon er niets mee winnen; integendeel
  • want…de last aan hamstring, lies,…links blijft. En dit baart me zorgen! Ik herken een aantal zaken van mijn blessure in 2008 (barst in bekkenring).
  • woensdagavond bezoek aan mijn osteopaat: bekken links zat volledig vast, en mogelijk zorgt dit voor de last
  • ik volg verder op; ga mijn hoofd niet in het zand steken…morgenavond afspraak met de huisarts. Misschien toch (zo snel als kan) echo/scan om uitsluitsel te krijgen

Vandaag skipte ik mijn loopje; wil niet extra belasten. Want wil zondag écht aan de start staan. Hiervan uitgaande…hoe ziet komende week eruit? Veel wordt er niet meer gelopen. Wat dan wel?

  • rusten
  • weerbericht opvolgen
  • goed eten en drinken
  • beentjes laten losmasseren
  • parcours bestuderen
  • maar zeker ook eens nadenken over de thuiskomst zondag na de marathon

Zo zie je maar, hoe een voorbereiding kan lopen: met ups and downs. En ook voor een 13e marathon is niets evident.
De komende dagen zullen een uitsluitsel moeten geven of ik aan de start sta.
Fingers crossed! Duimen jullie mee?