Archive for the ‘Uncategorized’ Category

h1

Ik zit niet meer stil :-)

augustus 21, 2019

Het is niet mijn sportiefste jaar. En vorige maand meldde ik nog dat ik noodgedwongen moet stilzitten.

De elleboog is nog niet volledig Ok; ik kan arm nog niet volledig strekken en heffen mag nog niet.
Schokken zijn niet ideaal…

Dit weerhoudt me niet om terug te sporten.

  • Ik loop terug 3x per week. 6km is de maximum afstand; voorzichtig bouw ik op. Bergop en bergaf laat ik nog even achterwege
  • Afgelopen weekend een eerste fietstochtje van 35km. Heel
    voorzichtig… Met mooie weer komend weekend wordt fiets zeker uitgehaald

Stiekem kijk ik vooruit…
Droom van lange duurloopjes en kilometers malen op de fiets…

Al zal ik maar niet té enthousiast zijn, zeker?

Advertenties
h1

Even stilzitten

juli 26, 2019

Noodgedwongen rust.
Want afgelopen zondag schoof ik met mijn fiets onderuit toen ik het fietspad opreed en viel ik op mijn rechterzijde. Mijn elleboog kreeg de zwaarste smak. In het ziekenhuis stelden ze een barst in mijn rechterelleboog vast. “Fixeren en rust” was de boodschap.

Dus moet het; ook al is dit niet mijn natuur.
Evenmin het afhankelijk zijn van anderen. Al kan ik me na enkelen dagen oefenen toch al zelf aankleden 😉.

Stilzitten is (voor mij) ook even stilstaan…
Sinds vorig jaar sputtert mijn lichaam: achillespeesblessure, meniscusoperatie, barst in elleboog,…
Zaken die tijdelijk zijn en niet levensbedreigend.
Tussen deze ‘ellende’ door kon ik bvb. wél de Mont Ventoux oprijden en een mooie vakantie doen.

En net zoals in een Marathonvoorbereiding, leer ik hieruit:

  • Loslaten: genieten van wat geweest is en aanvaarden wat niet (meer) kan
  • Doelen bijstellen: bucketlist afwerken
  • Plannen? Zeker wel – anders word ik zot – op kortere termijn
  • Genieten van de kleine dingen, van wat ik graag doe en van/met de mensen die ik graag zie
  • Evenwicht zoeken “Mens sana in corpore sano” Een gezonde geest in een gezond lichaam”.

En met dit in het achterhoofd bewuste keuzes maken en groeien. Want ook dàt vind ik belangrijk.

Meer moet het toch niet zijn, toch?

Dinsdag op controle voor de rechterelleboog en horen wat kan/mag. De pijn is maar af en toe meer. Schokken voelen niet goed, dus ik verwacht dat de loopschoenen nog even aan de kant staan.
Begin augustus bespreek ik samen met mijn kinesiste de revalidatie. Ik voel ‘t al… de druk om te switchen naar zwemmen wordt groot 🥺 .

h1

Vakantie is…

juli 13, 2019

Tijdens de rit in Ternat van Ladies@Ventoux raakte ik aan de praat met Veerle. Ik was ‘impressed’ door haar fietsbroek die bedrukt was met “Marmotta triatlon”.
Nu had ik al wel eens van “de Marmotte” gehoord en ik weet wat een triatlon is, dus begrijp je wel dat ik onder de indruk was.

Dit vroeg om wat uitleg… Veerle sprak over het Marmotta Alpin hotel en de Marmotta triatlon club, gevestigd in Leuven. Dàt maakte het nog interessanter.
Neenee, ik dacht niet aan mij, maar aan Thomas, die sinds 2 jaar met triatlon bezig is. Ze planden in de zomer een triatlonstage; ook voor niet-triatleten. Interessant!

Na overleg met Bart, wat info gevraagd en kort nadien werd deze stage onder begeleiding van Pieter Timmermans en prof triatlete Tine Deckers vastgelegd.

Er was toen nog geen weet van meniscusscheur en -operatie begin mei.
De revalidatie van de meniscusoperatie ging vlot en 5,5 weken na de operatie fietste ik de Mont Ventoux op.
Lopen probeerde ik een eerste keer een week later. Dit viel tegen. En ook de tweede les Start2Run viel niet mee. Pijn, zeurende knie: een stap terug 😢. Lichaam tijd geven.

Begin juli een mailtje van Pieter om te polsen naar de verwachtingen.
Een leuke vakantie met gelijkgezinden. En gezien mijn revalidatie, zie ik wel waar ik kan inpikken” liet ik weten.

Zondagochtend vroeg vertrokken Bart, Thomas en ik naar Mühlbach am Hochkönig (Oostenrijk). Elk met eigen verwachtingen.

De vakantie zou dan voor mij geen echte stage zijn; het ontbrak me niet aan challenges.

  • Fietsen in de regen en dan nog eens bergaf… nee hoor. Na 4,4km afdaling draai ik bibberend terug
  • Zwemmen: ik had aan Pieter laten weten dat niet mijn ding is; tenzij het water rond de 30 graden is. Ik heb toch 6 lengte gedaan in buitenzwembad van 21
    graden 🤣
  • Bergaf fietsen is voor mij met de remmen dicht. Ook de Mont Ventoux heb ik maar afgedaald tot aan Chalet Reynard. Nog veel te leren (of niet. Is dit een moetje?)
  • Bergop lukt wel; al heb ik geluk gehad dat de echte uitdaging “beklimming Glossgockner wegviel door té slecht weer

Zes dagen later blik ik voldaan terug. Dit is vakantie:

  • Leuke mensen ontmoeten
  • Iedereen van het gezin die zijn/haar ding kan doen
  • Sport en ontspanning
  • Mooie omgeving
  • Uitgerust(er) terugkomen

Deze vakantie had het allemaal!
Bedankt Veerle, Tine, Goedele, Leen, Femke, Marijke, Kris (x2), Pieter, Geert, Harold, Bart (x3), Thomas.

See You Soon!

En voor wie nog een fijne vakantie zoekt; met of zonder uitdagingen: Marmotta Alpin hotel

h1

Nog 1 week

juni 15, 2019

Volgende week is hét jaarlijkse Sporta-event met 30.000 fietsers die de Mont Ventoux beklimmen: langs Bédoin, Malaucin, Sault, met enkele of veel extra colletjes.
Ik schreef me 7 maanden geleden in voor Ladies@Ventoux: beklimming langs kant van Bédoin.


Afgelopen week was eentje van ups and downs:

  • Een dipje in het weekend: niet kunnen lopen, weinig gefietst, de onverklaarbare pijn vorige donderdag… Wat extra focussen en zorgen voor mezelf is dan de boodschap
  • Zondag een fietstochtje en maandag eentje met enkele kleine heuveltjes, gaven een goed gevoel!
  • Donderdag afspraak met de orthopedist. Een klein beetje vocht; pijn als hij hard drukt binnenkant knie,…alles normaal 5 weken na meniscusoperatie. Hij gaf me groen licht om bergop te fietsen; mét klikpedalen. Want dan belast je niet enkel de quadriceps en laat je knie even rusten als de hamstrings trekt. Dàt wordt dus terug even wennen!
    Eind juni mag ik starten met lopen. Moest er iemand willen meetrainen Start2Run: let me know!
    De orthopedist blijft trouwens voorstander van een kwarttriatlon: “40km fietsen en 10 km lopen is voor de meesten niet uitdagend genoeg”, zei hij “tot je ze in een zwembad duwt”. Had hij het nu over mij 🤪?
  • Het goede nieuws stimuleerde mijn enthousiasme. Donderdagavond de fietskleren aan en naar Tremelo om daar mijn klikschoenen op te halen.
    Zadel van de fiets terug lager, klikschoenen aan, en samen met Bart naar Veltem. Het zou droog blijven komende uur. Niet dus! Een dikke dreshbui op 4km van mijn thuis. Kleddernat waren we!
  • Gisterenmiddag afspraak met kinesiste: even laten stretchen en losmasseren. Elke benadrukte hoe goed ik het doe (thanks!): de disicipline om mijn oefeningen dagelijkst te doen, loont. Aandachtspuntje: niet té veel doen en alert blijven door naar mijn lichaam te luisteren
  • Het was ook een week van “Just in time”, tegen mijn natuur dus. Afvinken van To Do-tjes uur per uur, strijd tegen de klok

Gisteren afmelden op het werk. Dat maakt dat mijn hoofd al wat lichter wordt 😉

  • Morgen vertrekken Hilde en ik richting Mont Ventoux. Dan kan vakantie echt beginnen!
  • Ik ga daar wat fietsen en hoop donderdag en/of vrijdag een van de voorbereidende ritten mee te pikken. Mijn lichaam zal moeten wennen aan temperatuur (30gr) en de bergjes
  • En zaterdag? Ik weet het nog niet: supporter? Vrijwilliger? Of probeer ik toch te zien hoe ver ik geraak? Belangrijkste is een keuze waar ik geen spijt van heb achteraf.

En nu ga ik mijn valies maken!

Fijn weekend en tot volgende week!

h1

Nog 2 weken

juni 8, 2019

22 juni… het is niet lang meer.

Hoe vlotte voorbereiding (lees: revalidatie) afgelopen week:

  • Kinésiste was tevreden met de vooruitgang. Oefeningen weer iets zwaarder. Ik kreeg toestemming om – vlak – te wandelen en ik mocht proberen een hellingske te doen tijdens het fietsen.
  • Fietsen lukte vorig weekend nog; in de week viel het niet te combineren met werk, gezin 😦
  • Dinsdagavond terug een wandeling met de vriendinnen: nog niet bergop/bergaf maar goed voor bijna 4km
  • Donderdagnacht pijn aan de knie; ik begrijp het nog steeds niet. Ik had donderdag niet gefietst of gewandeld en het was de enige avond dat ik mijn oefeningen had geskipt. Vrijdag dus niet zoals gepland met fiets naar werk. Nog wat ijs leggen ‘s ochtends en ook in namiddag. Gelukkig ‘s avonds beter
  • Het maakt de beslissing makkelijker… proberen (elektrisch) Mont Ventoux op te fietsen of enkel supporteren?

Wat staat er komende week op het programma?

  • Ik hoop dit verlengd weekend wat te fietsen – als het weer het toelaat
  • Op werk zal het nog wat druk zijn, laatste week voor mijn vakantie
  • Donderdag controleafspraak bij Dr. Reynaert. Advies vooral hoe ik verder mag opbouwen met fietsen en lopen
  • En dan kan ik valiesje maken!

Deze uitdaging loopt anders dan initieel gedacht. Het is zo…
Ik zou ik niet zijn als ik ondertussen al ideetjes heb voor de toekomst 😉

h1

Planning 2019

januari 25, 2019

Januari loopt op zijn einde en stilaan wordt de planning van 2019 duidelijk.

22 juni staat al een tijdje aangevinkt voor de 1e grote uitdaging van 2019. Dit betekent dat in de eerste jaarhelft het accent ligt op het fietsen in plaats van het lopen. Momenteel is dit spinnen en losfietsen in de fitness, tot het weer beter wordt en ik naar buiten kan.

Geen loopdoel in het voorjaar. Ideaal om een Start2Run te begeleiden en anderen te motiveren. Iets waar ik veel energie uit haal!
Ik zal uiteraard wel eens een wedstrijd meepikken, maar geen lange afstanden zoals een 20km door Brussel bijvoorbeeld.

Na de Mont Ventoux gaat de focus terug naar het lopen, met af en toe een fietstochtje tussendoor.

Omdat lopen mijn passie blijft, plan ik terug een najaarsmarathon, vermoedelijk eind oktober.
Het is van november 2017 geleden dat ik nog een Marathon liep. In 2018 had ik najaarsmarathon gepland tot een blessure strooide roet in het eten 😦 .

Dat betekent dat het terug heel erg opbouwen zal zijn voor de Marathon. Tijdens de zomermaanden zal er dus hard getraind moeten worden, en regelmatig een wedstrijd om de vorderingen te toetsen. Ik kijk zeker naar de planning van de RunningMate Cup.  Joggings in de buurt, bekend volk en al 2 jaar op rij een mooie plaats in het eindklassement 🙂 .

Ook Valentijn heeft beslist terug een Marathon te lopen. We zoeken dus eentje die ons alletwee ligt.
Of we de Marathon ook samen zullen lopen zoals in Firenze weten we nog niet. Ik vind het alvast super dat hij voor zijn 2e Marathon gaat!

h1

Loopstop voorbij?

oktober 26, 2018

“2 à 3 weken niet lopen”, dat was het verdict dat ik eind september kreeg.
Mijn vakantie die oorspronkelijk bedoeld was om zwaar te trainen voor een Marathon op 21 oktober, zou dus volledige loopstop worden.
Langer zelfs; exact 1 maand geleden deed ik mijn laatste loopje.

Het was – gelukkig – meer dan 3 jaar geleden dat ik zo lang ‘out’ was. En wat betekent dit dan?

    Week1:

  • opluchting om eindelijk te weten wat er aan de hand is: Achillespess- en slijmbeursonsteking
  • plannen worden (nog eens) herbekeken (lees: geschrapt). Geen wedstrijd RunningMateCup op 21/10, geen Halve Marathon in Valkenswaard op 4/11
  • ik hoop om vrij snel te draad te kunnen oppikken; zeker na een week medicatie en shockwave-therapie
  • sporten = fietsen en core-stability
    Week2:

  • de moeilijkste week…want hoe weinig ik ook sport; het blijft “pikken”, ook tijdens het fietsen, zelfs tijdens het wandelen
  • ik (en mijn omgeving) besef hoe verslaafd ik ben aan sporten
    Week3:

  • terug aan het werk zorgt voor afleiding
  • ik merk weinig verbetering, maar tel af “2 à 3 weken”
  • het is Marathonperiode…en neen, ik heb er geen moeite mee dat ik zelf niet aan de start sta. Dat was al begin augustus beslist. Ik mis de lange duurloopjes wel; wil kunnen meetrainen met Bart die goed vooruit gaat in zijn trainingen voor de Halve Marathon in Valkenswaard
    Week4:

  • ik contacteer Peter: het “pikken” is nog niet volledig weg en durf niet te gaan lopen tot zolang ik iets voel. Afspraak voor echo op 22/10
  • tegen einde van de week zijn er dagen dat ik maar 1x een “prikje” voel. Eindelijk verbetering! Ik overweeg om in het weekend eens 1 à 2km te lopen; maar heb bang opnieuw te ‘hervallen’ en nog extra weken te moeten rusten. Bart raadt me aan om te wachten en het bezoek met Peter af te wachten

Maandagavond dus naar Kessel. Peter grapte dat ik precies graag wil terugkomen… Ik wist niet goed wat ik hierop moest antwoorden: Ja, om te trainen en zeker niet voor de huidige blessure.

De echo toonde nog een beetje vocht onderaan de achillespees. Vandaar dat het af en toe nog “pikt”.
5 dagen medicatie en dan mag ik de loopschoentjes weer aantrekken 🙂 De geplande sessie Shockwave mag doorgaan.
Ik moet rustig opbouwen: schemaatje van Start2Run 5 naar 10km voor 5 weken volgen en vanaf week 6 eigen schema.

Joehoe! Met een ‘big smile’ en luid meezingend in de auto, rijd ik naar huis.
Ook mijn jongens zijn blij dat mama terug mag lopen 😉

Vanmorgen was het dan zo ver: 30′ joggen.
Zaaalig! Dit heb ik gemist.
Afwachten hoe Achilles de volgende dagen reageert. Ik hoop dat de loopstop definitief voorbij is.

Ik neem zeker enkele ‘lessen’ mee:

  • tijd om eens na te denken wat me nog me-time geeft, helpt om mijn hoofd leeg te maken,…
  • ik weet niet wàt de oorzaak was; maar de linkerkant zat wel heel vast. Dus regelmatig foamroller gebruiken en beentjes laten losmasseren. Een afspraak met Els is al gepland.
  • ook van het fietsen kan ik genieten. Het vraagt meer tijd, maar is minder belastend. Fietsen blijft dus op het programma staan. Grote kans dat ik in 2019 hier iets mee doe en zo iets van mijn bucketlist kan schrappen!