Archive for the ‘Uncategorized’ Category

h1

Eindejaarscorrida Leuven

december 29, 2019

Wat doe je op de zondag tussen Kerst en Nieuw? De Eindejaarscorrida in Leuven!

Ik koos dit jaar voor de korte afstand (4km) omdat dit het meest vlak is van de 3 afstanden en ik de knie niet wil belasten.
De laatste week zit de linkerkant (en ook knie) trouwens niet goed, waardoor ik ook besliste om niet voluit te gaan.

Via KBC kon ik ook dit jaar weer gratis deelnemen. Bedankt!
Onder het blauwe T-shirt toch een thermisch truitje…Om 10u (start van de 4km) zou het maar 0 graden zijn. Brrr!

Bart zou de 12km doen, Thomas zou een meisje hazen op de 4km. Vrienden uit Barcelona pikten dit wedstrijdje mee: Susana ook de 4km, Gregory de 12km. En Gregory zou snel moeten lopen, want ze moesten op tijd terug in Antwerpen zijn. (Hij slaagde hier ook in: 47’42”).

Tegen 9u45 richting Bondgenotenlaan voor de start. Geen boog dit jaar, dus moeilijker in te schatten waar de start juist was.

Stipt om 10u de start… de Bondgenotenlaan af richting station. Wat zigzaggen tussen de andere lopers en vooral zorgen dat je op niemands hielen loopt.

Al vrij snel zag ik Rudy lopen (mét singlet). Hij had gisterenavond nog een wedstrijd gelopen en zou ook na de 4km nog eens met de 12km meedoen. Hij had dus een goed excuus dat ik hem voorbij liep 😉

Na 1,5km lopen we over Ladeuze; Bart en Gregory aan het supporteren.
Mijn tempo zit rond de 5’/km en het loopt comfortabel.

Op het Hogeschoolplein loop ik Mark voorbij. Hij haalt me terug bij en kort bijpraten. Dan laat hij me gaan.

De laatste kilometer; rond de kerk en via Rector De Somerplein en Vanderkelenstraat het Ladeuzeplein op.
De klok springt net op 00:20:00 als ik toekom. Dit is de brutotijd.
Mijn Garmin noteerde 19’58” voor 4,17km (4’47”/km).
Officieel is het 19’53” voor 4,04k.
Tevreden met deze ‘wedstrijd’.

Nog een loopje morgen en dan sluit ik dit (mager) loopjaar af.

Fijn eindejaar en een schitterend 2020!

h1

Natuurloop Lier

november 23, 2019

Nu ik terug aan het lopen ben, vind ik het ook leuk om andere lopers te ontmoeten. Dus pik ik af en toe een loopje mee.
Vandaag trok ik naar Lier waar de eerste Natuurloop van dit seizoen op het programma staat.

Ik heb me vooringeschreven voor de 10 miles. Sinds de Halve Marathon van Etten-Leur heb ik deze afstand nog niet gelopen…het zal dus afwachten zijn hoe ik me voel en dit als training of wedstrijd beschouw.

Start van de 10 miles om 13u50. Bart besliste om de 5km mee te doen, die startte 10’ vroeger.

Aan de inschrijvingen al wat bekenden: Tom, Chris(ke), Rudy, Lieven,.. en nog voor de start even een praatje met Rony en Eric.

Ik voelde me niet super, dus had ik voor mezelf beslist niet voluit te gaan. Dat was het plan 🤣.

De start ging snel… het leek dat iedereen met voorbij sjeesde. Dus ging ik toch een beetje mee.

Km 3 was echt te snel om te kunnen volhouden: 4’49”/km
Dus tempo laten zakken…

Km 4, lopen we een stuk onverhard. Ik plaats linkervoet even verkeerd en voel een pijnscheut in de voet.
Ai! Gelukkig verder geen last. Afwachten wat dit volgende dagen betekent.

Terug langs de Nete, speel ik haasje over met een oudere man; de ene kilometer loop ik vooraan, de andere hij.
Zijn ademhaling is nogal luid en begint me te storen.
Ik beslis even te versnellen en aan te sluiten bij een groepje van 4 mannen waarvan 2 van MAC.

Het lukt. Maar ik moet goed uitpuffen… Doordat ik nu in groepje loop, voel ik de wind wat minder.

Het groepje loopt niet constant… er zijn ook hier kilometers van 4’44”/km.
Na de bevoorrading aan km 11, laat ik ze gaan.

Ik probeer tempo van rond de 5’/km te houden. Geen trainingsloopje dus.

Laatste kilometer komt een dame terug dichterbij. Ik zet mijn eindsprint op de piste iets eerder in zodat ik ze toch voor blijf.

Ik finish in 1u16’07” voor 15,54km (tijd en afstand gemeten met mijn Garmin). En met een snelheid van 4’54”/km (12,24 km/h) ben ik echt tevreden. Officiële uitslag meldt 1u16’10” voor 16km en 8e vrouw.

Volgende maand opnieuw… al hoop ik dat de afstand dan effectief 10 miles is.

h1

Wat zijn mijn plannen in 2020?

november 23, 2019

De Sint deed zijn intrede en het einde van het jaar nadert… Tijd om even terug te blikken én vooruit te kijken:
Van mijn planning die ik dit jaar vooropstelde, is niet alles gerealiseerd: geen deelname aan RunningMateCup en ook een najaarsmarathon zat er niet in. Na de meniscusoperatie is het trouwens de vraag of er ooit nog een Marathon gelopen zal worden. Ik ben wel blij voor wàt er wél kon: de beklimming van de Mont Ventoux en een mooie Halve Marathon in Etten-Leur.

Wat staat er dit jaar nog op het programma?

  • Natuurloop Lier: 10 miles. Vanmiddag de eerste.
  • Héél heel misschien nog een Halve Marathon
  • Eindejaarsjogging in Kampenhout: ben er nog niet uit of dit de korte of langere afstand wordt
  • Eindejaarscorrida Leuven: de 4km omdat de knie bergop- en bergaf nog niet goed verteerd

In 2020 zijn de eerste twee maanden nog volledig gericht naar het lopen.

  • kilometers wat opbouwen en snelheidstrainingen inbouwen (nog steeds niet mijn ding)
  • enkele keren naar Breda voor Trainingloopjes Road to Rotterdam
  • deelname aan de Natuurlopen van Lier
  • ‘Afsluiter’ / ‘hoofddoel lopen voorjaar’ op 1 maart met Halve Marathon. We kozen terug voor Parijs, die Bart en ik al liepen in 2017.
  • Semi de Paris

Vanaf maart draai ik het knopje om naar het fietsen. Dit jaar iets nieuws!
Na meerdere jaren als helper bij de 1000km Kom op tegen Kanker, zal ik tijdens het Hemelvaartweekend (21-24 mei 2020) voor het eerst zelf meefietsen.
Ik sluit me aan bij mijn collega’s in het team KBC B-Strong en zal 125km (halve dag) meefietsen. Zo kan ik de andere dagen terug meehelpen.

In voorbereiding van deze 125km, zijn er ook al enkele ritten gepland:

  • Voorbereidende ritten Mont Ventoux Sporta vanaf 8 maart
  • Enkele ritten van Etixx Classics Tour waaronder opnieuw de Brabantse pijl

ik doe mee aan de 1000km KOTKEn ja hoor; het zal een uitdaging zijn! Ik ben immers niet gewend om in peloton te fietsen; heb (en wil) nog steeds geen koersfiets; en ook de elleboog is nog niet OK.
Maar waar een wil is…. En voor het goede doel, kan altijd iets meer!

Sporten en het goede doel… het ligt me nauw aan het hart. En zeker kanker: ik verloor mijn zus 10jaar geleden t.g.v. borstkanker, een collega aan darmkanker, … en ken te veel mensen die nog steeds strijden met deze ziekte. Elke euro is dus meer dan welkom voor het onderzoek tegen deze ziekte!
Sponsoren kan nu al en kan makkelijk via de site.
Bedankt alvast!

En na de 1000km?
Dan krijgt lopen weer prio.
Concrete najaarsdoelen zijn er nog niet: mijn lichaam zal wel aangeven waar de grens ligt zowel voor snelheid als afstand. Belangrijkste is blessurevrij blijven lopen, genieten en mijn passie delen met anderen.

h1

No Human Is Limited

oktober 12, 2019

Een historische dag! Eliud Kipchoge slaagde er als eerste in om een Marathon (42,195km) onder de 2u te lopen: 1u59’40”

Net zoals ‘Breaking2’ in 2017, wou ik de poging van Eliud Kipchoge (nu Ineos 1:59 Challenge) niet missen.

Plaats, datum was al even gekend. Pas gisterennamiddag werd ook het startuur bekendgemaakt: 8u15

En zo was ook ineens bepaald wanneer ik mijn loop zou doen vandaag. Ik wou toch zeker de laatste kilometers kunnen zien.

Vertrokken om 7u27. Het liep niet vlot: ben al ganse week ziekjes, en nog niet volledig OK.
Ik haalde ‘mijn’ finish van 1u59’59” en liep 20,58km. Weer een grens verlegd en wat dichter naar die Halve Marathon.

Op tijd terug thuis om de Ineos 1:59 Challenge te volgen waar ze ondertussen 1u30 gelopen hadden.
Spannend! En ooooh zo veel bewondering…want dit doe je niet even tussendoor. Kippevel en snotteren als hij over de finishlijn loopt.
Dit is een historische dag!

Dit gaat over veel meer dan sub 2u een Marathon lopen…
Het gaat over grenzen verleggen!

Eliud Kipchoge kon dit (vandaag) niet alleen. Er waren de ideale omstandigheden, de Pacers, de hele entourage, zijn vrouw en kinderen waren er,… Hij en het team geloofden dat het kon, hij trainde hard en kan zich ongelooflijk goed focussen. Dat alles maakte dat het is gelukt!

Of het nu gaat over een Marathon lopen, een uitdaging op het werk, studies,… het ‘patroon’ blijft hetzelfde:

  • Kies je droom/uitdaging
  • Omring je door mensen die je steunen en in je geloven
  • Werk hard. Focus!

Dus denk dit weekend eens wat je echt wil bereiken… en Go for it!

h1

Niet evident, wel confident

september 27, 2019

‘t Is al weer even geleden dat ik iets postte. De vraag “hoe is ‘t?” krijg ik dan ook af en toe te horen.

Laat ik starten met het fietsen:.
Wekelijks proberen Bart en ik een toertje te doen. Ik merk dat ik nog (meer dan vroeger) bang ben om te vallen. Dit komt natuurlijk door de stomme val én de gevolgen. Het barstje in de elleboog (1mm) was aan het dichtgroeien hoorde ik bij laatste controle. De elleboog volledig strekken is nog niet Ok. In overleg met kinesiste en huisarts staat er nu MRI gepland om te checken of er toch niet meer aan de hand is.

En als de schokken en steunen stuur bij het fietsen last geven aan de elleboog en schouder, doet lopen dit gelukkig niet.

Na de meniscusoperatie (8 mei) ging focus naar fietsen. En door de val, was het uiteindelijk pas 30 juli dat ik eerste keer liep (en geen valse start). Net geen 4 maanden na laatste loopje.

De opbouw ging goed. 6 augustus liep ik eerste keer 5km aan 1 stuk 🙂
En dan begin ik al te dromen, te rekenen en schemaatje te maken.
Want ja… ik heb dat doel nodig.

Dus half augustus werd er voor het eerst gesproken over een Halve Marathon in het najaar.
Als ik geleidelijk zou opbouwen; 2 korte trainingen en in het weekend de afstand steeds 1,5km verlengen, dan zou eind oktober wel haalbaar zijn. Een platte; want bergop-bergaf is te belastend.

De keuze viel op Etten-Leur die ik in 2015 als eens liep.
Ook Bart doet mee en zo kunnen we samen opbouwen.

Vandaag liep ik sinds lang meer dan 15km. Het ging nog niet vlotjes, maar zó blij dat ik het gedaan heb!

Nog 1 maand voor de Halve Marathon van Etten-Leur.
En ja…ik ga niet enkel voor de start, ook voor de finish!

h1

Ik zit niet meer stil :-)

augustus 21, 2019

Het is niet mijn sportiefste jaar. En vorige maand meldde ik nog dat ik noodgedwongen moet stilzitten.

De elleboog is nog niet volledig Ok; ik kan arm nog niet volledig strekken en heffen mag nog niet.
Schokken zijn niet ideaal…

Dit weerhoudt me niet om terug te sporten.

  • Ik loop terug 3x per week. 6km is de maximum afstand; voorzichtig bouw ik op. Bergop en bergaf laat ik nog even achterwege
  • Afgelopen weekend een eerste fietstochtje van 35km. Heel
    voorzichtig… Met mooie weer komend weekend wordt fiets zeker uitgehaald

Stiekem kijk ik vooruit…
Droom van lange duurloopjes en kilometers malen op de fiets…

Al zal ik maar niet té enthousiast zijn, zeker?

h1

Even stilzitten

juli 26, 2019

Noodgedwongen rust.
Want afgelopen zondag schoof ik met mijn fiets onderuit toen ik het fietspad opreed en viel ik op mijn rechterzijde. Mijn elleboog kreeg de zwaarste smak. In het ziekenhuis stelden ze een barst in mijn rechterelleboog vast. “Fixeren en rust” was de boodschap.

Dus moet het; ook al is dit niet mijn natuur.
Evenmin het afhankelijk zijn van anderen. Al kan ik me na enkelen dagen oefenen toch al zelf aankleden 😉.

Stilzitten is (voor mij) ook even stilstaan…
Sinds vorig jaar sputtert mijn lichaam: achillespeesblessure, meniscusoperatie, barst in elleboog,…
Zaken die tijdelijk zijn en niet levensbedreigend.
Tussen deze ‘ellende’ door kon ik bvb. wél de Mont Ventoux oprijden en een mooie vakantie doen.

En net zoals in een Marathonvoorbereiding, leer ik hieruit:

  • Loslaten: genieten van wat geweest is en aanvaarden wat niet (meer) kan
  • Doelen bijstellen: bucketlist afwerken
  • Plannen? Zeker wel – anders word ik zot – op kortere termijn
  • Genieten van de kleine dingen, van wat ik graag doe en van/met de mensen die ik graag zie
  • Evenwicht zoeken “Mens sana in corpore sano” Een gezonde geest in een gezond lichaam”.

En met dit in het achterhoofd bewuste keuzes maken en groeien. Want ook dàt vind ik belangrijk.

Meer moet het toch niet zijn, toch?

Dinsdag op controle voor de rechterelleboog en horen wat kan/mag. De pijn is maar af en toe meer. Schokken voelen niet goed, dus ik verwacht dat de loopschoenen nog even aan de kant staan.
Begin augustus bespreek ik samen met mijn kinesiste de revalidatie. Ik voel ‘t al… de druk om te switchen naar zwemmen wordt groot 🥺 .