Archive for the ‘Wedstrijden’ Category

h1

Eindejaarscorrida Leuven

december 30, 2018

In 2004 liep ik hier de eerste keer. Sindsdien staat de Corrida steeds op het programma. Al heb ik enkele keren moeten passen wegens ziekte en werd het 1 maal afgelast (2010) wegens te glad.
Vandaag zou mijn 10e deelname zijn.

Door de blessure heb ik even gewacht om me in te schrijven. Ik twijfelde immers over de afstand. En tegen dat ik dit beslist had, waren de plaatsen via het werk volzet 😦
Ik had geluk dat Els B. vrij snel afmeldde (spijtig voor haar), waardoor ik toch nog in haar naam kan lopen: de 8km.

Ook Bart koos voor de 8km; een uitdaging na zijn blessure. Deze week liep hij eerste keer terug 8km waardoor hij met vertrouwen aan de start kon staan.
Thomas koos voor de 4km om zijn knie niet te erg te belasten.

We vertrokken rond 9u. We moesten ons nummer nog afhalen.

Het was frisjes; ongeveer 5 graden en het Ladeuzeplein lag er zelfs glad bij. Als dat maar goed komt…

Thomas startte om 10u. Bart en ik moedigden hem aan en dan snel wat extra kledij uit.
Ondertussen zagen we Kristin en Peter: ook zij zouden de 8 lopen.

Sneller dan verwacht, stond Thomas aan de finish. Met 19’29” voor de 4km liep hij een dik PR. Sterk! En wat belangrijker is; knie heeft het gehouden.

Dan is het aan ons. We haasten ons naar de Bondgenotenlaan; nog 3’ voor de start. Ik prop me in de menigte en probeer nog wat meer naar voren aan te sluiten.

Startschot om 10u30. Een minuut later ga ik over de startstreep. En aan een – te rustig – tempo loop ik over de Bond. Om toch wat proberen in te halen, loop ik over de stoep of slalom ik tussen de lopers om mijn tempo te zoeken.

Km1 in 5’05”. Tempo gaat iets omhoog.
Als we aan Hooverplein lopen, passeer ik Kristin. Dan stadspark in, Vlamingenstraat en via Parkstraat naar de Naamsestraat. Bergaf naar Redingenhof. Ik blijf alert, zeker op de kasseien; heb geen zin om uit te glijden.
We lopen langs Paridaens waar we de berg mogen oplopen richting Naamsestraat. Dit is het zwaarste stuk.

De kilometers schommelen tussen 4’33” en 4’51” per kilometer.
En iets meer ruimte ondertussen om te lopen.
Voor me loopt een jong meisje – ik schat een jaar of 9 – met haar papa. Châpeau! In de Rijschoolstraat ga ik ze voorbij, maar wat later, bergop richting finish Vaartstraat gaat ze me terug voorbij.

Ondertussen heb ik Lieve in ‘t vizier. Een extra motivatie om nog even door te bijten.

Ik finish voor Lieve in 34’45” voor 7,3km (tijd en afstand gemeten met mijn Polar M430). Officieel is het 34’33” voor 8km.
Tevreden, maar niet helemaal voldaan…want de afstand is helemaal geen 8km 😞 !

Samen met Bart, Kristin, Hilde en Peter nog iets gaan drinken en zo deze laatste loop van dit jaar mooi afgesloten!

Fijn eindejaar en een gezond, sportief en gelukkig 2019!

Advertenties
h1

Eindejaarsjogging Kampenhout

december 16, 2018

Het is al weer een tijd geleden dat ik nog een wedstrijd liep. Vandaag de laatste wedstrijd van de RunningMateCup. Blij dat ik hier kàn meedoen.
Een blessure gooide roet in het eten en zomer- en najaarsplannen moesten noodgedongen worden opzij gezet. Ik bleef fietsen en koos mede hierdoor een eerste grote uitdaging voor 2019 met fietsen (en niet met lopen).

Ik combineer momenteel lopen en fietsen (nu indoor of spinning).
De loopjes zijn een goede manier om de conditie op peil te houden én om mijn hoofd leeg te maken.

Terug naar de wedstrijd. Ik was ingeschreven voor de 10,7km; de lange afstand.
Deze afstand liep ik al enkele keren, dus dit moet lukken. Uit ervaring weet ik dat na 3x de afstand wel in de benen zit.
Snelheid zal iets anders zijn. Hier heb ik niet echt op durven trainen de laatste weken; zeker niet met koud weer.
Rekening houdend met de trainingen moet 11km/h à 11,5km/h wel kunnen.
Voor het klassement van RunningMateCup zal dit geen verschil meer maken, denk ik. Ben tevreden, zeker met de blessure die er was en hierdoor 1 wedstrijd minder gelopen dan Karen, Nadine en Nicole die voor mij staan.

Na enkele koude dagen, en sneeuw deze nacht, vandaag terug een temperatuur van 4 graden. Kort of lang? Had eerst mijn rokje aan, maar 5’ voor thuis te vertrekken toch geswitcht naar lange broek.

Hierdoor iets te laat vertrokken waardoor we wat verder van de sporthal stonden. De ‘warmhoud’kleren in de auto gelaten en met een extra t-shirt lange mouwen loopje naar de sporthal. Een korte opwarming 😉

Bart moest zich nog inschrijven. Hij koos voor de 5,3km gezien dit nog maar zijn 3e loopje na zijn blessure (en 5 weken niet lopen) was.

De 5,3km en de 10,7km starten samen: 1 of 2 rondes dus.

Ik heb een slechte nacht gehad, dus zie wel waar ik uitkom. Niet in ‘t rood gaan, is de bedoeling. Maar het blijft een wedstrijd hé.

De start is snel. Km1 aan 4’35”. Beetje minderen… km2 aan 4’45”. Het gaat blijkbaar goed, tempo gaat terug richting 13km/h. Dit had ik niet verwacht. Kan ik het ook volhouden?

Ik vind aansluiting bij Jennifer en Nadine. Dit gaat goed.
Nadine moet na km7 afhaken, maar Jennifer en ik trekken mekaar vooruit. Voor haar zit er een PR in.

De laatste 500m heeft ze nog de kracht weg te sprinten en eindigt dus enkele seconden voor me. ‘t Is haar gegund; evenals haar PR.

Ik finish in 49’38” voor 10,75km (gemeten met mijn PolarM430) Officieel is het 49’34” voor 10,6km. Sneller dan vorig jaar en vooral..met een veel beter gevoel!
Supercontent dus 🙂

Dat ik hierdoor bijna 3’ en 35 plaatsen voor Nicole eindig heeft misschien toch nog invloed op het eindklassement? Dat zullen we binnenkort wel weten.

Nog wat uitgelopen met Ilka en Nicole zodat ik aan dagtotaal van 13km kom. En voor het eerst na blessure een weektotaal van meer dan 40km 😁.

Bart liep zijn 5,3km in 28’30”. En daar mag hij best tevreden mee zijn na 5 weken loopstop.

Zo sluit ik met een voldaan gevoel dit weekend af. Klaar voor een laatste werkweek dit jaar.

h1

Valkenloop

november 4, 2018

Vorig jaar trok ik al eens naar Valkenswaard; de traditionele Halve Marathon 3 weken voor de Marathon van Firenze.
Toen in augustus duidelijk werd dat ik geen Marathon zou lopen dit najaar, koos ik, samen met Bart voor een mooie Halve Marathon: Valkenswaard.

De blessure (achillepees en slijmbeursontsteking) strooiden nog eens roet in het eten. Zodra ik wist dat ik 2 à 3 weken niet zou mogen lopen, nam ik contact op met de organisatie. Kon ik annuleren? Nummer overdragen? Naar een kortere afstand switchen? Alles kon. Dus koos ik veiligheidshalve om volledig te annuleren.

Bart was nog goed aan het trainen voor de Halve Marathon, dus zou ik dan wel supporteren.

Toen ik vorige week, na een maand loopstop, de eerste keer terug ging lopen, durfde ik toch eens kijken naar de andere afstanden in Valkenswaard. Naast de Halve Marathon is er ook een 12,5km en een 7,1km. Op mijn schema stond voor vandaag 38′ joggen…dus misschien kon het toch.

Voor Bart was er minder goed nieuws: hij had last aan binnenkant rechterbeen. Tot gisterenavond twijfelde hij welke afstand te lopen, maar koos toch voor de 7,1km.
Een mail naar de organisatie en zijn nummer werd geswitcht.
Zo zouden we beiden dus geen Halve Marathon lopen, maar de 7,1km.

We logeerden in Valkenswaard en waren al vroeg aan het secretariaat/finish. Het was nog frisjes, maar ’t zonnetje kwam piepen.
Het zou rond de 10 graden zijn om 13u (startuur 7,1km), dus hadden we voor kort gekozen. Mijn rokje nog eens uit de kast gehaald 😉 En toevallig hadden Bart & ik eenzelfde t-shirt uitgekozen.

We zagen nog net de eerste lopers van Halve Marathon finishen voordat we net zoals de andere afstanden, met een bus naar onze startplaats worden gebracht.
Daar passeerden toen net de lopers van de 12,5km.

Een 100-tal lopers voor de 7,1km schatte ik.
Ik ging even loslopen en merkte dat ik dit toch nog niet als een wedstrijd zou mogen lopen. Voor Bart was het OK dat ik hem zou begeleiden.
We gaven de overbodige kledij nog af (die ze naar finish brengen) en zetten ons achter de startlijn.
Iets over 13u de start.

Het tempo zat goed (voor mij): kilometer 1 komen we door na 5’22”. Het gaat zelfs nog een beetje sneller. Vanaf kilometer 3 doet Bart af en toe een versnellingske en schuiven we zo wat naar voren. Hij voelt ook wel wat last aan de voet 😦

Net voor we aan kilometer 6 zijn, zegt hij me door te lopen en die in het oranje fluo voor ons nog te pakken. “Een vrouw?”, vraag ik. Maar dat kunnen we op dat moment niet zien: is ongeveer 400m voor ons.
OK. Ik wil het wel proberen om een dikke kilometer door te lopen. Ik ga de dame in fluo oranje nog voorbij 🙂 De laatste kilometer loop ik aan 4’35”.

Ik finish in 37’03” voor 7,19km (tijd en afstand gemeten met Polar M430).
Officieel is het ook 37’03”. Dit is goed voor een 17e plaats overall (van de 104) en 6e vrouw van de 71.
Bart eindigt als 21e overall in een tijd van 37’47”. Hier zijn we beiden tevreden mee!

Afwachten wat de voetjes morgen zeggen…

h1

Herfstjogging

september 16, 2018

Derde weekend op rij: wedstrijd van Running Mate Cup.
Vandaag de Herfstjogging in Boortmeerbeek.

Afgelopen week weinig gelopen: sinds dinsdag aan het voortslepen om niet ziek te worden. Ik gunde mijn lichaam de rust wat m.i. op dat moment meer nodig was dan trainen.
Gisteren fietstocht LucClassic en ook hier merkte ik dat ik niet 100% ben.

Vanmorgen wekker gezet: Marathon Berlijn (die ik 9 jaar geleden liep en voor het eerst onder de 3u15’ dook). Ik herbeleef het opnieuw.. En wat een respect voor Kipchoge die zo gefocust is en vandaag een nieuw Wereldrecord zette: 2u01’39”.

Geen Marathon voor mij, maar een korte wedstrijd. Vorig jaar liepen we hier ook. 3 toertjes met veel draaien, herinner ik me.

De start van de 6,4 en 9,6km is om 15u30. Warm, en zon al goed van de partij.

Ik had me voorgenomen om traag te starten…nog niet traag genoeg. Want tempo moeten laten zakken. De 4’32” van kilometer 1 bleek de snelste.
Nicole ben ik dan al voorbij; Nadine loopt in de verte.
Rond de 3km hoor ik iemand stevig achter mij lopen: Karen. Ik laat ze passeren en probeer ook niet aan te klampen.
Toertjes lopen was vandaag niet goed voor mij: zin om te stoppen na 2e ronde; samen met de lopers van de kortere afstand. Gelukkig besef ik ook hoe ik me dàn zou voelen en doe het niet.
Ik blijk ook niet de enige te zijn die het wat moeilijker heeft. Zo loop ik kilometer 8 Filip voorbij (een eenmalig feit?).

Ik finish in 45’50” voor 9,74km (tijd en afstand gemeten met mijn PolarM430). Officieel is het 45’35” en ook deze week 2e in mijn categorie. Tevreden; meer zat er niet in vandaag.

Bart liep na finish nog even door en liep zo een PR op de 10km!

Als prijs kregen we allen een fles witte wijn, dat zal dan voor de jongens zijn.

En zo sluiten we weer een mooi en sportief weekend af!

h1

Teusserjogging

september 9, 2018

Een wedstrijd vlakbij; en een zwaar parcours.
Ik liep de Teusserjogging al eens in 2012. Het was mijn topjaar en in topconditie 1 maand voor Marathon Eindhoven waar ik mijn PR liep. De tijd van toen zal ik dus zeker niet evenaren!

Dinsdag liep ik nog een toertje Meerbeek – Bertem: het gevoel zat niet goed. Lichaam is duidelijk geen bergop meer gewend 😦
Dag later ook eerste keer terug meer last aan linkervoet/-hiel. Deze week staat er terug een massage gepland en misschien – om zeker te zijn toch echo laten nemen?

Vanmorgen voelde ik me niet zo goed: maag en vooral last aan darmen.
Bart had dan weer last van hoofdpijn. Hij probeerde nog om voor de korte afstand te gaan (5,3km) maar gezien deze een uur vroeger startte, was hij akkoord om ook de 10,6km te doen.

Iets na 15u in Bertem. Niet veel volk… maar de ‘usuals’ kwamen wat later.
Ondertussen was de zon ook doorgekomen en temperatuur zat aan 24graden.

Start om 16u van de 10,6km: 2 rondes.
Bergaf en na eerste kruispunt naar rechts op kasseien met zand.
Ik start ‘traag’; meerderen lopen me voorbij. Kilometer 1 is nog snel genoeg: 4’42”.
Ik kruis ondertussen ook vrienden Inge en Danny die waarschijnlijk geschrokken zijn van het tumult tijdens hun wandeling in Bertembos.

Dit stukje ken ik trouwens goed; is een deel van mijn trainingsparcours voor de heuveltraining.
Met dit verschil dat we in het bos nog een klein ommetje maken.
Langs het parcours ook enkele seingevers van JC Veltem/supporters. Doet altijd deugd; zeker als het zwaar is.

Na het bos, een afdaling op kasseien. Opletten dus om voeten niet om te slaan. Na de afdaling ook geen beschutting meer voor de zon. Het maakt dat dit vlakke stukje ook zwaar is.
Terug op de asfalt, mogen we weer wat stijgen naar het vertrekpunt.
Ik kom door rond de 25’ en begin aan ronde 2.

Ik kruis Bart 200m verder. Hij doet het goed en ik hoop dat hij volhoudt. Want als ik het zwaar vind, hij zeker ook.

Ik loop ondertussen net na Nadine. Gevoel zit dubbel: “vooruit, loop sneller, je kan haar voorbij”; en anderzijds “ik ben kapot: ik stop”. Terwijl de middenweg ook kan.

Bergop loop ik Nadine toch voorbij. Ze heeft last aan de maag. Zit er dan toch iets in de lucht?

Eens boven en kasseien bergaf, ben ik gefocust op de finish.
Ik finish in 50’39” voor 10,2km (tijd en afstand gemeten met mijn PolarM430).
Hiermee ben ik 7e vrouw en 2e in mijn categorie. Zeer tevreden voor dit parcours en niet ideale omstandigheden.
Bart bleek toch gestopt na 1 ronde; waar hij nadien al snel spijt van had. Meer in Veltem trainen in de toekomst 😉 ?

Met 2 Teusserbiertjes, en een extra zak appelen voor mijn 2e plaats en een goed gevoel sluit ik dit weekend af.

h1

T-run

september 1, 2018

Vandaag trokken we naar Tienen. Met op het programma de T-run.
Afstand 5 of 10km?

Vorige week liep ik in Voerhoekjogging eerste keer terug 6 km na melding van de blessure.
Dag nadien niet méér last. Ik voel af en toe nog iets aan linkerhiel.

Daarom dat ik blijf fietsen, en terug ben aan het lopen.
Nog steeds heel alert.
Dinsdagochtend test 10km. Dit lukte en ook dag nadien geen extra last. Daardoor wist ik welke afstand ik vandaag kon lopen.

Woensdagavond mocht Els me nog eens onderhanden nemen. Ze bevestigde mijn gevoel: kuit en bil zaten minder vast dan vorige week. Voor mij betekende dit: deze massage was minder pijnlijk 😉

Vrijdagmiddag langs osteopaat om me nog eens los te maken. Gezien ik aan mijn linkerhiel punt kan aantonen waar de pijn is, spreekt hij over zenuwpijn.
Sowieso goed dat spieren en gewrichten los zijn. En verder afwachten, denk ik.

Rond 14u30 naar Tienen.
Bart en ik zouden alletwee de 10km doen. Elk op eigen tempo.
Al twijfelde ik tot laatste moment of ik niet samen met hem zou starten om me bij start in te houden.

De start ging bergaf en hierdoor nog sneller. Ik ging wat op de rem staan; meerderen gingen me voorbij. Kilometer 1 aan 4’43”.

Parcours op en af, hoofdzakelijk beton, met verschillende lussen.
Na 4km ga ik Nicole voorbij. En dan blijft doel dit zo te houden.
Op dat moment loopt de oudste deelnemer bij me: 71 jaar!
Hij zegt me dat ‘t iets te snel is voor hem; hij wil aan 5’/km lopen (= 12 km/h).
Hij is toch blijven volgen 🙂

Tempo schommelt tussen 4’40” en 4’30”. Hiel voel ik een beetje.
Benen wel zwaar: ik ben dit niet meer gewend.

Kilometer 7 kom ik tot bij Jennifer. Ik dacht dat ze mee zou aanpikken, maar ze loopt haar tempo. Verstandig met Marathon in vooruitzicht. Succes volgende week!

Ik kijk uit naar de laatste bergaf. En ben blij als ik mijn Polar M430 afdruk: 46’09” voor 9,97km.
Ik ben 7e vrouw en 2e 50-plus na Karen. (al maakten ze voor prijsuitreiking een foutje en hadden ze Karen vergeten).
We krijgen allen een goed gevulde zak en ik dus een extra met verzorgingsproducten.

Ook Bart liep een superwedstrijd. 53’30” voor deze 10km. Een PR!
We zijn dus al in feeststemming!

Officiële uitslag: 46’07” (13,01km/h) en 53’28” (11,2km/h)

h1

Voerhoekjogging

augustus 24, 2018

Het loopt niet zoals ik het in gedachten had: Achillespees stuurt planning in de war.

Dé grootste uitdaging voor mij is die planning wat te kunnen loslaten en toch een doel voor ogen te hebben. Niet zo evident!

Vandaag zou ik proberen om de Voerhoekjogging in Vossem mee te doen.
Een blik op mijn archief: neen, deze heb ik nog niet meegelopen.

Té zot wil ik ook niet doen, ik heb immers nog steeds last.
Gisteren liet ik mijn linkerkuit nog eens masseren (geen zachte massage; eerder een marteling) en ook mijn linkerbil blijkt goed vast te zitten. Het is dus nog niet direct van de baan 😦 !

Ik koos daarom voor de 6km in plaats van de 12km. Ook Bart en Thomas, die vorige week zondag in Haacht 5km wedstrijd liepen, zouden mee aansluiten.

Rond 18u10 richting Vossem. En, ook deze keer, vele bekenden die me vroegen of alles terug Ok is? Neen…nog niet. Ja, ik weet dat dit misschien niet het beste idee is.

Ingeschreven en terug naar de auto om wat kledij uit te doen. Toch frisjes zo in topje! Maar tijdens het lopen, krijgen we wel warm.

Bart, Thomas en ik zouden samen lopen. Al had ik gezegd dat als ik me goed voel, ik wil versnellen.

Start op het plein in Vossem, samen met de lopers van de 12km. Al dadelijk bergop (zoals bij de 11.11.11 jogging) en naar het park van Tervuren. Daarna een klimmetje in het bos.
Aan de bevoorrading, na ongeveer 2,5 km de splitsing: de lopers die de lange afstand doen gaan naar rechts, wij lopen rechtdoor.
Vanaf km 4, als we aan de Voer komen, drijf ik de snelheid op. Thomas volgt mee en we halen nog meerdere lopers in.
Ik voel het in de benen dat ik weinig gelopen heb, maar achillespees is vrij stil. Bergop voel ik het wel, bergaf zo goed als niet.

Laatste meters trekken Thomas en ik nog een sprintje. Hij haalt het! Maar ik vind het (deze keer) niet erg. Was fijn deze jogging samen te lopen en met een goed gevoel te finishen.
Tijd rond de 30’22” voor 5,8km (eigen tijd en afstand gemeten met mijn Polar M430). Bart finisht een dikke minuut na ons.
Officiële resultaten op Sportu.be: 30’24” en toch nog 6e dame (van de 35) en 2e in categorie.

Afwachten hoe de achillespees reageert morgen; deze avond sluit ik alvast af met een goed gevoel!