h1

Halve marathon Luxemburg 2008

Na ’t succesverhaal n Brussel, volgde al vrij snel plannen voor een 2e marathon.
Na veel wikken en wegen, rekening houdend met timing van ‘onze’ Lentejogging en de 20 km van Brussel, kozen Peter en ik uiteindelijk voor Luxemburg: 3 mei.
Zwaar parcours en dus niet om ’n betere tijd te halen dan de 3u27 van Brussel.
HMLux

Vanaf januari nam ik het trainingsschema er weer terug bij. Niet voor lang 😦 .
1 dag na onze inschrijving, kreeg ik tijdens training na 10 km lopen en 2 bruggen last van pijn in rechterachterbeen. Voor ’t eerst sinds mijn loopcarrière (7 jaar) getroffen door ’n blessure aan de zitknobbel (nog steeds onderzoeken bezig)
“Binnen de week ben je terug aan ’t lopen”, zei Peter.
“10 dagen rust en kiné”, zei de dokter
Geen van beiden bleek gelijk te hebben…. Het werden uiteindelijk 3 sportvrije weken en in totaal 6 loopvrije weken. En de eerste loopjes deden pijn van de eerste minuut tot de laatste, en ik liep 2 dagen kreupel rond.
En mentaal weegt dit door … van 60 km per week lopen naar niets is een grote duik.

Maar ook deze keer heb ik van alles geleerd:

  • sommige dingen moet ik alleen verwerken
  • ook schemaatjes voor alternatieve trainingen blijk ik nodig te hebben
  • al je iets echt wilt, dan doe je veel. Zelfs aquajoggen stond op mijn programma (Note: op vakantie is de deal met de kids dat mama minstens 1x in zwembad gaat … meestal is dit de laatste dag)
  • creativiteit is een goede eigenschap: Van de zus mocht ik de hometrainer lenen (bedankt!) en tijdens deze trainingen had me goed geïnstalleerd: naast me de strijkplank met hierop portable, gsm’s, afstandbediening muziek en telefoon
  • lopen op zich is toch nog véél belangrijker voor me is dan een marathon, … (alhoewel…) en dat ik nu ook wat voel wat mensen doormaken die om een of andere reden nooit meer hun geliefde sport kunnen uitoefenen
  • onzekerheid, geen doel, geen timing …: da’s niks voor mij
  • een wedstrijd is en blijft een wedstrijd en kan je nooit lopen als training

Karel stuurde me na +/- 2 weken ‘out’ volgende uitspraak die ik dikwijls voor de ogen haalde: “Winners never quit and quitters never win”. Een uitspraak dat niet enkel voor het lopen van toepassing is.

De ommekeer is er gekomen op 20 april. Was het de succesvolle lentejogging? Of de laatste 13 km meelopen met Helen’s eerste marathon (3u57’19” – Proficiat!)? ‘t Ging beter en ik hoopte toch klaar te kunnen zijn voor Brussel (25 mei).
Toen ik op de site van marathon van Luxemburg las dat je zelfs tijdens de marathon kon beslissen om eventueel de halve marathon te lopen, leek me dit in eerste instantie een manier om Peter toch te overtuigen Luxemburg te lopen – een uitwijkmogelijkheid. Maar wie weet …
Pas vorige zondag was ik overtuigd dat ik het wou proberen: ik had toen mijn eerste duurloopje erop zitten: 17,6 km aan 10,2 km per uur.

Doelstelling in Luxemburg was dus: uitlopen; training voor de 20 km van Brussel. En zodra ik pijn zou voelen: stoppen.

HM_luxemburg026bIk finishte in 1u44’25” (nog geen officiële tijd beschikbaar) en dit had ik zelfs niet kunnen dromen na deze blessureperiode.
Blij: ja! Maar ‘mixed feelings’ omdat Peter na 22 km te ziek was om zijn marathon nog verder te zetten.

En ooit ga ik nog ‘ns terug naar Luxemburg…

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: