h1

Hamburg: april 2015

Hamburg…ik begon ervan te dromen tijdens mijn achillepeesblessure. Ik werd net voor de start wakker…

In de zomer van 2014, na de marathon van Luxemburg, werd ik geconfronteerd met een achillepeesblessure. De zware en heuvelachtige marathon(trainingen), gecombineerd met wat meer op hakjes lopen, hadden hun tol geëist. Het was uiteindelijk een maand niet lopen. Maar dat neemt niet weg dat ik toch een doel voor ogen wou. Mijn kinésist, Kjell had vorig jaar zelf in Hamburg gehaast voor de marathon, en vond dit ‘ne mooie’. Voilà, dàt zou de volgende marathon worden.

Begin september terug aan het lopen, heel geleidelijk aan, en ook even een terugval. April is nog ver….
Vanaf oktober pik ik enkele wedstrijdjes mee, maar veel kilometers worden er nog niet gelopen. Maar het geeft me voldoende vertrouwen om me, net voor Kerst, in te schrijven voor de marathon.
4/01 loop ik de eerste keer terug 20km. Wauw! Hier heb ik lang naar uitgekeken!

De officiële marathonvoorbereiding start 26/01. Een week later, moet ik al passen voor een wedstrijd.
Ook de trainingen moet ik soms skippen. Toch een te zwaar schema? De intervallekes te moeilijk?
Het gaat met ups en downs. De halve marathon in Lier (en nadien uitlopen tot een total van 30km), geeft me dan weer wél moed.
De langere trainingen gaan doorgaans goed, en is genieten van de grenzen verleggen.
Een leuke ervaring was de trainingsloop in Breda, een aanradertje van Jan. De beentjes voelden nadien wel stijf. Oeps!

Dit heeft zeker meegespeeld voor mijn dipje. Ik, die zo gedreven ben voor marathon, stelde me de vraag waarom ik dit doe.
Dipje overwonnen…maar lichaam protesteerde: tijdens het Paasweekend lag ik in mijn bed uit te zieken. Hierdoor mis ik mijn Halve Marathon wedstrijd, 3 weken voor de Marathon.

Het zal dus moeilijk in te schatten worden aan welk tempo er gelopen wordt.
Die week wordt er nog goed getraind, met als afsluiter de laatste 33km.

Toen al was er last aan lies / hamstrings. Met nog 2 weken rusten  zou dit wel goedkomen?
Nee, ik voel dat het niet OK is, en ga maandagavond (6 dagen voor de marathon) naar huisarts. Zij denkt aan tendinitis van de adductoren, hetgeen dinsdags bevestigd wordt op echo. Een pijnlijke beslissing: ik zal niet aan de start staan van de Marathon Hamburg.

Lopen is en blijft mijn passie. Juist daarom was het kiezen om deze marathon niet te lopen. Ik hoop snel terug de loopsloefjes aan te trekken, uiteraard met nodige aanpassingen, kiné,… en te genieten van 1 of 2 uurtjes hoofdje leegmaken.
Of er een najaarsmarathon komt, of er überhaupt ooit nog een marathon komt…ik weet het nog niet. Misschien is het tijd om deze periode af te sluiten?

 

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: