h1

Luxemburg: mei 2014

Info LuxemburgNa een sabbatjaar, kies ik voor Luxemburg als mijn 12e marathon

In de zomer van 2012, nog in de voorbereiding van marathon Eindhoven, besliste ik dat 2013 een sabbatjaar zou worden. Voornamelijk omdat ik merkte dat ik ‘de drive’ niet meer had. En bleek dat het ook nodig was mijn lichaam en geest even rust te gunnen.

Maar wat dan, na een sabbatjaar?
Je pikt niet zomaar de draad op waar je gestopt bent… Daarom koos ik ervoor om in 2014 een aantal zaken te doen die ik eerder niet had kunnen doen. De marathon van Luxemburg is zo iets. In 2008 kon ik de marathon niet lopen wegens blessure in de voorbereiding. Ik liep er toen de halve marathon en had mezelf toen beloofd ooit terug te komen voor de marathon.

Eind januari schreef ik me in. In tegenstelling tot andere marathons had ik immers wat meer op te bouwen.
En dit lukte niet zo vlot als ik hoopte.
In de loop van de maand maart begint het te beteren, ook al moet ik nog enkele geplande wedstrijden skippen.
April was een goede maand: een ‘nieuwe’ club, enkele wedstrijden (de kasteeljogging, paasmaandagjogging, en de lentejogging), de weekkilometers worden gehaald, … Het is fijn om in een positieve cirkel te zitten.
Maar als ik moe was, of geen zin had, werd een training verschoven naar een volgende dag. Flexibele discipline 😉

Op 1 maand voor de marathon zat het gevoel dus goed. Toch kwam de rust er pas na de 20km van Brussel.
Vanaf dan was het afbouwen…

Uiteraard komen er in de laatste twee weken twijfels naar boven. Dan helpt het om mijn posts op deze blog terug te lezen, trainingsoverzicht te bekijken om te bevestigen “je bent goed voorbereid; daar zal het niet aan liggen”.
Maar hoe zou ik een avondmarathon verteren?

Vrijdagvoormiddag vertrokken Maarten, Marie en ik richting Luxemburg. Eerst naar de expo om mijn borstnummer te halen.
Nr 2547. Ik start in startvak B.
Op de – beperkte – beurs, koop ik me nog een nieuwe belt: ruimte voor de gellekes én iPhone, en mijn drankzakjes van andere belt kan ik er ook opschuiven.

Van de expo naar het hotel. Hmmm…blijkt toch te ver af om te voet te doen. Dat valt tegen. Als we naar de stad rijden om er iets te eten, verschiet ik van de heuveltjes… Dit wordt echt zwaar!
Terug in hotel, gun ik me een powernap om daarna te gaan loslopen. De nieuwe belt mét 1 drankflesje wordt goed bevonden.
Donderdagavond had ik beslist om mijn ochtendloopje thuis te vervangen door avondloopje in Luxemburg. Niet enkel omdat tijd en plaats dan beter overeenstemmen met marathon. Loslopen na een langere autorit ipv ervoor leek me ook beter.

MarathonbagageZaterdag…Marathondag! Buiten eten en rusten én de Marathon, stond er niets op programma. Dat rusten lukte niet zo goed: alle mogelijke slechte scenario’s kwamen naar boven :-(.
Tegen 16u begon ik me klaar te maken. Gelukkig kreeg ik nu wél signaal van hartslagmeter (thx Gerry – nadien ook geen probleem gehad). Ik ging nog even naar de auto om waterflesjes te halen en toen ik terug kwam, geraakte ik met mijn kaart niet meer in de kamer. Halloooo?! Dus terug naar receptie voor nieuwe kaart. Ik bestelde ineens ook taxi voor 16u45. De nieuwe kaart werkte niet direct…was ik nog niet zenuwachtig genoeg? Telefoon van de receptie: taxi kwam wat vroeger; om 16u35, later zou problemen geven om naar Expo te geraken. Dus snel Maarten en Marie verwittigen, want die waren nog in leermodus ipv marathonmodus.
Maar zo waren we op tijd aan de Expo :-).

Aan de Expo was het enorm druk. Iets anders dan vrijdag. En ik herinner me niet dat het in 2008 al zo druk was.
Tegen 18u40 (en 3 wc-bezoekjes cfr. 20km Brussel), ging ik naar mijn startvak. Veel volk, weinig voor de marathon, vooral veel halve marathon.

De start was geweldig, met ballonnen die de hoogte in gaan (ook een luchtballon), oranje confettisnippers die uit de lucht dwarrelen en de juiste muziek: I gotta feeling van The Black Eyed Peas. Tonight is gonna be a good night?

De eerste kilometer à 5’08″/km, de volgende wat sneller. Er is me iets te veel volk. En mijn belt schoddert teveel (nu zitten er ook nog gellekes in) waardoor ik hem met 1 hand vasthoudt.
Het is op en af en ja, ik herken dingen van 6jaar geleden: de sfeer, vele supporters in het stadscentrum waaronder ook Maarten en Marie (al zie ik ze soms wat laat – té gefocust)
Bij de waterbevoorrading is het steeds drummen. En gezien ik maar 1 flesje mee heb, moét ik hier gebruik van maken. En als supporters water uitdelen, zeg ik niet neen.

Eens de splitsing met de halve marathon is het een stuk rustiger. Héél rustig.
Na een 22km ofzo hoor ik de loper naast mij iets tegen zijn supporter zeggen in Nederlands. Gezien we al met zo weinig zijn, besluit ik een praatje te maken.
Tom en ik blijven samen lopen…en praten over de gelopen (en komende) marathons, hoe zot we soms verklaard worden,…
Het parcours is zwaar en ik voel de beentjes. Vanaf km 36 lukt het echt niet meer om aan 5’/km te lopen. Het is dan ook bergop. Maar Tom en ik blijven andere lopers inhalen. Als er toch al eens eentje ons voorbij crosst, blijkt het een deelnemer van de teamrun te zijn.
De kilometeraanduiding stemt niet overeen met mijn Garmin. Halverwege had ik al een verschil van 500m.
De laatste kilometers nog meer bergop. Het is aftellen, ook denken aan mensen die ’t veel moeilijker hebben (en er niet voor kiezen). Voor we de Expo inlopen (stukje bergaf), is de baan afgezet met kaarsen. Gezellig! Ik zeg nog tegen Tom om te genieten van dit moment. En ook ik loop de Expo binnen met een heel goed gevoel. Ook al doen de spiertjes pijn, ik forceer nog een sprintje.

FinishIk finish in 3:32:50 voor 42,90km (tijd en afstand van mijn Garmin). Op het scherm zie ik 3:32:19 verschijnen. Officieel blijkt het 3:32:51 te zijn.

Supercontent dat ik terug ben, al had ik het mezelf makkelijker kunnen maken door een vlakke marathon te kiezen. Maar de voldoening is zo groot (en de spiertjes laten zich ook goed voelen).

Bedankt Tom om zoveel kilometers samen te mogen lopen, het was me anders niet gelukt in die tijd.
Bedankt Maarten en Marie omdat jullie erbij waren, op verschillende plaatsen stonden te supporteren.
En ook bedankt aan iedereen die me afgelopen week succes heeft gewenst en aan me dacht. Het werkt 🙂 !

Advertenties

10 reacties

  1. Proficiat, Katrien. Iets om “U” tegen te zeggen ! Xxx


    • Je hebt het gedaan, Katrien! En het was duidelijk geen gemakkelijke mrathon! Proficiat.


  2. NIets dan respect!…èn fier! Proficiat Katrien 😉


  3. Katrien SUPER


  4. chique Katrien!
    en welcome ‘back’! 🙂


  5. nen dikke “PROFICIAT”.. (Y) ..knap gedaan! 😉


  6. Félicitations, proficiat! Job well done!


  7. Mooi verslag, de voorbereidingen verliepen zoals de straten van Luxemburg, met zijn ups en downs. Chapeau Katrien met jouw prestatie, dit moet toch een boost geven.


  8. Proficiat Katrien, ben super fier op je! Dat je een krak in het marathonlopen bent is weer bevestigd.
    Effe rust en dan… opnieuw plannen maken hé!
    gr Ilka


  9. Waw! Schitterend! Super goed gedaan. Ik bewonder je doorzettingsvermogen en dat niet alleen tijdens de marathon zelf maar ook al die weken die eraan vooraf gaan.
    Valérie



Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: