h1

Valencia: november 2015

valencia2Follow your dreams
Het was niet leuk om enkele dagen voor de Marathon van Hamburg te moeten beslissen deze te skippen. Maar het was zeker de beste beslissing.
Ik had verwacht vrij snel terug aan het lopen te zijn, maar dit ging toch niet zo vlot. De 20km door Brussel maakte ik mee als supporter en coach. En op zo’n moment realiseer ik me dat doelloos rondlopen niets voor mij is. En zonder druk te leggen, maar met mogelijkheid tot dromen, regel ik alles om naar Valencia te gaan.

Het is heel geleidelijkaan opbouwen, met enkel lsd’tje en rd’tjes… Half juli liep ik de eerste keer terug 20km. Feels good!

Een maand later, 15 augustus en 3 maanden voor de Marathon van Valencia, zou ik de Halve Marathon van Zaventem lopen. Maar nee: ik lag, al voor 3e keer deze vakantie, plat-af.
Ik las een volledige loopstop in van meer dan 3 weken. En neem tijd voor bezinning… Ik maak de klik: Valencia wordt een citytrip met mogelijk 10km sight-seeing. We zijn dan half semptember.

Maar mijn interesse voor het lopen en zeker voor de Marathon blijft. Kippenvel door de live-beelden van de Marathon van Berlijn. “En… Valencia… Kan het niet meer?” vraagt Bart. We zijn dan nog 7 weken voor de start van Marathon Valencia. Mijn langste afstand na de loopstop van ruim 3 weken is 10 kilometer. Realistisch is het niet en toch blijft de vraag in mijn hoofd spoken.

Een week later, tijdens de RunToWalkAgain, loop ik terug 20km. De voldoening is groot en ik begin langere duurlopen te plannen.
Elke week opbouwen, want marge is niet. Maar de motivatie is er wel!
Het is kiezen voor mezelf, voor wat me positieve energie geeft.
Ik denk dat de mensen rondom mij ook gemerkt hebben wat dit met me doet, en hoeveel meer ik kan verzetten als ik mijn grens verlegd heb en weer een lange duurloop achter de rug heb 🙂

Drie weken voor de Marathon, waag ik me ook nu aan een Halve Marathon: Etten-Leur. Ik voel dat de kilometers niet in de benen zitten. Dàt zal me waarschijnlijk ook tijdens de Marathon parten spelen.

Pas 2 weken voor de Marathon, na mijn laatste lange duurloop, durf ik te schrijven dat ik het wil proberen: de Marathon lopen na een zeer beperkte voorbereiding.
En dàt mag ik zelf ook niet vergeten… Doel is uitlopen, niet voor een bepaalde tijd.

Vrijdagmiddag met de trein naar Brussel-Zuid en vandaar de Thalys naar Schiphol. Daar zie ik Bart. Hij zal in Valencia de 10km lopen. Hij is zich nog niet goed bewust hoe een marathonloopster zich de dagen vooraf voorbereid. Veel eten en drinken, veel rusten en me af en toe wat afzonderen – mentaal dan toch.

Zaterdagochtend doen we mee aan de breakfastrun. Leuke, ontspannen loop van 5km.
Na douche en ontbijt in hotel, gaan we naar de expo: borstnummer ophalen en rondwandelen. Iets té veel, lijkt me. Nadien toch goed rusten op kamer: beentjes omhoog.

Zondag, Marathondag! Wekker om 6u15 want ontbijt kon om 6u30 (en hotel is zeer stipt).
Ik neem nadien de tijd om me rustig klaar te maken, beentjes nog wat te masseren en met Regi op de achtergrond. Ik probeer nog wat te ontspannen, me niet druk te maken…maar maag en darmen doen moeilijk.

Rond 8u20 vertrekken we naar start. Het is maar 7 minuten stappen. Ook daar nog eens naar wc. Ik neem afscheid van Bart (die 10km loopt, ook om 9u) en dan naar mijn startvak.

Om 8u55 houden we – één minuut stilte voor de slachtoffers van de aanslagen in Parijs. Het raakt me!
Om 9u de start. Ik wandel tot aan de echte start en begin te lopen. Mijn belt schudt op en neer 😦 en ik moet hem met 1 hand vasthouden. Niet echt comfortabel.
Elke 5km is er drank, ik neem telkens flesje water: deels om me te verfrissen. De temperatuur bij start was 13graden, maar loopt snel op.
Mijn tempo ligt rond de 5’30 soms sneller. Ik realiseer me dat dit snel is, misschien té snel met risico een patat te krijgen na km30. Maar ik houd ook hartslag in de gaten en eet flink mijn gelleke elke 8km.
Aan km10 toch even een pitstop. Ik maak van de gelegenheid gebruik om een knoop in mijn belt te leggen zodat deze iets vaster zit.

Halverwege begin ik af en toe te rekenen… Ik wil deze Marathon uitlopen, maar liefst onder de 4u. Ja, ik ben niet rap tevreden, vergeet soms dat ik 6 weken geleden pas terug 20km liep.
Ik kan tempo vrij goed vasthouden. Vanaf kilometer 33 flipt hartslag (114?!) dus daar kijk ik niet meer naar.
Kilometer 38 zie ik Bart. Ik realiseer het me pas laat; té gefocust.
Het is aftellen maar ook meer genieten, want ik weet ondertussen dat dit me zal lukken.
De laatste kilometer is genieten en met big smile loop ik over het water. I did it!
Officieel 3u50’14”. Mijn eigen tijd 3:49:15 voor 42,56km (was autopauze tijdens pitstop).

En nu een lekker badje en nog ff genieten van Valencia!

Ps. Bart liep een PR voor zijn 10km: 55’55”

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: